Circa textum 2

postremae particule huius postremi voluminis non mu tilis subdiuisio, in qua tandem ad comendationem eorum, quae in us voluminibus tradita sunt, horum materia sub epilogo retenseti.

Ec de pedibus, &c. Postquam magistei copiose pertractauit suorum quattuor librorum matetiam: nuc in ista vltima quanti lib clausula epilogat circa eam. Et diuiditur in duas partes: quia primo magi ster seipsum humiliat, & auditorem istius scientiae praefert, & eleuat: secundo materiam istorum librorum tangendo recapitulat, ibi. Qui a facie exorsus sedentis. Et haec in quattuor partes potest diuidi: quia primo magister tangit materiam primi li, secundo secundi. tertio ipsius quarti, & quarto tertij. Secunda, ibi, Per media. Tertia; ibi; Ad pedes vsque. Quarta, ibi, via duce peruenit. Tangit enim hic magister materiam primi li, cum dicit, qui, scilicet scriptor exorsus, 1 incepitla facie sedentis Per sedentem enim intelligit ipsum Deum, vt patet ex textu immediate precedenti. Per faciem autem intelligit ea, quae conueniunt Deo adintra ratione suae deitatis. Deu quibus specialiter tractatur in. 1. li. Vnde Movses desidetans illa intranea Dei videre, dixit ipsi Deo: Si ergo inueni gratiam in oculis tuis, ostende mihi faciem tuam, vt habetur in Exo etiam tangit materiam secudi li cum dicit, per media. ii per creaturas: creaturae enimide quibus tractatur in 2. li, sunt quaedam media ad cognoscendum ea, qua Deo conueniunt ad intra: quia sicut ait Apostolus ad Roma. Inuisibilia Dei per ea, quae facta sunt, intellecta conspiciuntur, sempiterna quoque virtus eius, & deitas. Materiam vero tertij libri tangit cum dicit, via duce. In tertio enim libro tractatur de domino Tesu Christo, qui in loam nit de seipso. Ego sum uia, ueritas, & uita. Sed materiam quarti li tangit cum ait, Ad pedes. Omnia n. quae tractantur in quarto lib uidentur ordinari ad ea, quae fiunt in ex tremo iudicio, quod quidem iudicium per pedes sedentis in throno merito significatur: eo, quod in ipso tamquam in parte extrema totum praesens saeculum finitur, & terminatur. Hi autem pedes cherubicis alis perhibentur esse velatii, absconditi, quia a plenitudine scientiae, quae cheri bin interpretatur, omnis puri homines respectu istorum pedum videntur omnino deficere. De hora enim illa, sciicet de hora iudicij nemo scit, vt ait, Saluator, Maith. Vn le quatum ad istam horam ipse suis dilectis, & praeelectis discipulis ait Act. Non est uestrum nosse tempora, uel momenta, quae pater posuit in sua potestate. Et notanter ista alae dicuntur esse duae: quia respectu praedictae horae huma nus intellectus deficit non solum quo ad naturalem cognitionem: sed etiam quo ad supernaturalem reuelationem quia haec hora nulli puro homini creditur reuelata. Et in hoc terminatur diuisio, & sententia istius epilogationis., & per consequens totius quarti libs in gentrali, citea qui quaerendo in speciali conformiter ad epilogationem magistri etiam ego aliqua epilogare propono, quae inlibson sententiarum principiis contra me sunt repicata. &mai me ea, quae in illis principijs tacta sunt de beatis, & damnatis. llla enim pro nunc sunt magis ad propositum: eo, cum per uentum fuerit ad pedes sedentis in throno in etremo, siudicio, mali condemnentur, & boni remuneten tur. Est ergo quaestio talis.