Articulus 7

ARTICULUS VII. An Christus ui angustia moitis petit ex sensualilute, vel ex vatione ?

Deinde quaeritur de hoc quod dicit, ibt, G, §2. "Et ex affectu humano sensualitatis quidem, nonrationis, illud vowit et petirt, etc."

Ex hoc emm sequitur, quod illa petiiio sensualitatis fuit, et non rationis : sed quomodo potest hoc esse?

1. Cum sensualitatis non sit ordmare, et omnis petiti sit ordinata quaedam postulatio.

2. Item, Cum Damascenus dicit, quod "oratio est petitio decentiuin a Deo:" ei decens sive honestum non sit objeclum sensualitatis.

3. Item, "Oratio, ut dicit Damascenus, est ascensus intellectus ad Deum:" ergo orare non convenit sensualitati.

4. Item. "Sensualitas, ut dicii Augustinus, intenditur in quinque corporis sensus:" ergo non afficitur cirea hoc quod non est presens sensibus: sed mors illa tempore quo oravit, non erat presens sensibus: ergo sensualitas non circa mortem atlecta fuit: ereo non oravil.

5. Si dicas. quoniam prasecivit omnia, et ita scivit omnia quae ventura erant super eum: et ex illa prescientia causabatur timor ettristitia. Conrra : Ab instanti conceptionis scivit omnia quae ventura erant super eum: ergo si haec scientia causabat hoc quod ccepit timere et mestus esse, ab instanli conceptionis videtur ccepisse pavere, et maestus esse.

Ttein, Si preescivit, hoc non fuit secundum effectum sensualitalis, sed potius secundum rationem unitam deitati: et cum secundum illam numgquam timuerit, videtur quod nihil limuit, nec tristaius est, nec oravit, nec in agonia fuil.

Solutio Dicendum ad hoc, quod oratio fuit rationis ut est natura, et conjunctain eadem substantia cum sensuali affectu : et haec bene potest ordinare: et sic cessat objectio prima.

Ad aliud dicendum, quod non indecens est id quod ostendit natura : decen-

tia autem dicit in illa diffinitione proportionatum indigentia petentis.

Ad aliud dicendum, quod ila diffinitio data est de oratione per effectum, et de

oratione contemplantis, et non de quacumque oratione.

Ad aliud dicendum, quod ex previsione, non ex sensu causabatur tristitia: sed ex colligatione inferiorum una cum superioribus accidit quod in ratione est scientia, quod hoc descendens et induens imagines corporales quibus determinantur, efficitur imaginatum per imaginationem, et tunc movet ad tristitiam et timo- rem : et hoc nihil est inconveniens : quoniam sicut motus incipiunt a sensu et ascendunt ad intellectum, ita fit e converso per reflexionem intellectus ad sensum.

Ad id autem quod objicitur, quod ab instanti conceptionis debuit timere : dicendum quod non sequitur: quia non est causa timoris previsio mali, sed potius imminentia mali pone. Unde licet pravideretur prius ab ipso mors, tamen non previdebatur ut imminens.

Et per hoc patet solutio ad totum.