Marcianus
libro secundo de appellationibus Post appellationem interpositam litterae dandae sunt ab eo, a quo
appellatum est, ad eum, qui de appellatione cogniturus est, sive
principem sive quem alium, quas litteras dimissorias sive apostolos
appellant.
Sensus autem litterarum talis est: appellasse puta Lucium Titium
a sententia illius, quae inter illos dicta est.
Sufficit autem petisse intra tempus dimissorias instanter et saepius,
ut et si non accipiat, id ipsum contestetur: nam instantiam petentis
dimissorias constitutiones desiderant. Aaequum est igitur, si per
eum steterit, qui debebat dare litteras, quo minus det, ne hoc accipienti
noceat.
