Text List

Quaestio 1

QUESTIO I.

Dictum ante c. 1

Quod autem crimine irretiti alios accusare non possunt anacletus papa testatur dicens

C. I

a criminosis sacerdos accusari non permittitur

Si sacerdos sine crimine eligi praecipitur nullatenus a criminosis accusari aut calumpniari permittitur nec ab aliis quam ab his qui sine crimine sunt et iusta electione sacerdotes ordinari possunt et tales per omnia inueniuntur quales eligi sacerdotes iubentur

C. IV

Ante satisfactionem excommunicati ad accusationem non admittantur.

Item fabianus papa "omnis illi sunt ab accusatione repellendi quos apostolus commemorat dicens "Cum his nec cibum sumere"et ante satisfactionem ecclesiae non sunt suscipiendi."

Dictum post c. 6

Non solum au criminosi sed etiam quilibet alii ab accusatione episcoporum repelluntur

C. VII

Deo non placet qui suos seruos accusat.

Unde anacletus ait: "Si omnia in hoc saeculo uindicata essent locum diuina iudicia non haberetur. Superuacuis laborat inpendiis qui solem certat facibus adiuuare Ideo si aliquis putat se deo in hoc placere, quod seruos suos accusat, et ut meliores fiant dicit se hoc agere in uanum laborat, et plus inuidiae stimulis agitatur quam caritatis, Quoniam gratiae plenitudo adiectione non indiget nec ulla requirit commendationis augmenta."

Dictum post c. 11

Verum hac auctoritate prohibentur spirituales a carnalibus accusari non carnales a spiritualibus Quod ex uerbis eiusdem datur intelligi quibus in eodem capitulo subiunxit dicens "Capite languescente facilius reliqua corporis membra inficiuntur sicut scriptum est. "Omne capud languidum et omne cor merens a planta pedis usque ad uerticem non est in eo sanitas". Quapropter manifestum est diabolum qui "sicut leo rugiens circuit querens quem deuoret"cordibus plebium suadere ut doctoribus atque pastoribus suis detractiones irrogent uel accusent ut plebes languescentes non tenentibus pastoribus frena eorum lasciuiant atque inimaruant ut saltim sic periclinari possint. Multum uero distant dampna morum a dampnis rerum temporalium, cum ista extra nos sint, illa uero in nobis." Et infra "Peius malum fore non existimo, quam christianos suis inuidere sacerdotibus".

C. XII

Deo recte famulantes persequi non licet.

hinc etiam felix secundus ait "Quiescite inquit sancta sinodus nicena et nolite persequi eos qui deo recte famulantur et sincera uoluntate superna dei mandata custodiunt. et nostris legibus subiugantur. quia non decet ut carnales spirituales persequantur"

Dictum post c. 16

Patet ergo ut praemissum est quod carnales prohibentur ab accusatione spiritualium non spirituales ab accusatione carnalium

Cum itaque criminosi et infames ab accusationibus prohibeantur uidendum est quos canonum sacra auctoritas infames appellet.

C. XVII

Que personae infames habeantur.

De his stephanus romanae ecclesiae episcopus scribit hylario dicens "Infames esse eas personas dicimus quod pro aliqua culpa notantur infamia id est omnes qui christianae legis normam abiciunt et statuta ecclesiastica contempnunt. Similiter fures sacrilegos et omnibus capitalibus criminibus irretitos Sepulcrorum quoque uiolatores et omnes qui aduersus patres armantur qui in omni mundo infamia notantur Similiter et incestuosos homicidas periuros raptores maleficos ueneficos adulteros de bellis publicis fugientes, et qui indigna sibi petunt loca tenere aut facultates ecclesiae auferunt iniuste, et qui fratres calumpniantur, aut accusant et non probant, et qui contra innocentes principum animum ad iracundiam prouocant et omnes anathematizatos uel pro suis sceleribus ab ecclesia pulsos et omnes quos ecclesiasticae uel seculi leges infames pronuntiant. hii nimirum omnes nec serui ante legitimam libertatem nec penitentes nec bigami nec illi qui curiae deseruiunt uel non sunt integri corpore aut sanam non habent mentem uel intellectum aut inobedientes sanctorum decretis existunt aut furiosi manifestantur hii omnes inquam ad accusationem seu ad testimonium nullatenus possunt iuste recipi"

Dictum post c. 19

Sed licet infames ab accusatione prohibendi sit haereticos namque accusare in familibus non prohibetur ut supra patuit in ea causa ubi de accusatione minorum aduersus maiores disputatum est

C. XX.

Item "cum maiores scientia et moribus a minoribus accusari prohibeantur non equales ab equalibus uel minores a maioribus, ab huius accusatione non sunt hii prohibendi cum hereticus catholico minor sit"

C. XXI

Dubium est, an sciens auarus, an nesciens hereticus grauius peccet.

Sed hoc an generaliter accipiendum sit augustinus non diffinit dicens "Quero ergo quis peccet grauius qui nesciens heresim incurrit an qui sciens ab auaritia id est ab idolatria non recesserit. Secundum illam regulam qua peccata scientium peccatis ignorantiae praeponuntur auarum conscientias uincit in scelere. Sed si forte hoc faciat in heresi ipsius sceleris magnitudo quod facit in auaritia scientis admissio, hereticus nesciens auaro scienti coequatur."

Item Utrum catholicum pessimis moribus alicui heretico in cuius uita praeter id quod hereticus est non inueniunt homines quod reprehendant/ praeponere debeamus non audeo praecipitare sententiam

Dictum post c. 21

Verum hoc augustini et illud de infamium accusatione, de his intelligendum est quos constat esse hereticos non de his qui se negant in heresim lapsos. hic autem in omnibus religiosus apparens dum se negat haereticae communionis aliquando macula infectum. infames atque alios huiusmodi a sua accusatione ipse repellit.

PrevBack to Top