Text List

Table of Contents

Only show available transcriptions

Eighty-Three Different Questions

Quaestio 1 : Utrum anima a se ipsa sit

Quaestio 2 : De libero arbitrio

Quaestio 3 : Utrum Deo auctore sit homo deterior

Quaestio 4 : Quae sit causa ut sit homo deterior

Quaestio 5 : Utrum animal irrationale beatum esse possit

Quaestio 6 : De malo

Quaestio 7 : Quae proprie in animante anima dicatur

Quaestio 8 : Utrum per se anima moveatur

Quaestio 9 : Utrum corporis sensibus percipi veritas possit

Quaestio 10 : Utrum corpus a Deo sit

Quaestio 11 : Quare Christus de femina natus sit

Quaestio 12 : Sententia cuiusdam sapientis

Quaestio 13 : Quo documento constet homines bestiis excellere

Quaestio 14 : Non fuisse corpus Domini nostri Iesu Christi fantasma

Quaestio 15 : De intellectu

Quaestio 16 : De Filio Dei

Quaestio 17 : De scientia Dei

Quaestio 18 : De Trinitate

Quaestio 19 : De Deo et creatura

Quaestio 20 : De loco Dei

Quaestio 21 : Utrum Deus mali auctor non sit

Quaestio 22 : Deum non pati necessitatem

Quaestio 23 : De Patre et Filio

Quaestio 24 : Utrum et peccatum et recte factum in libero sit voluntatis arbitrio

Quaestio 25 : De cruce Christi

Quaestio 26 : De differentia peccatorum

Quaestio 27 : De providentia

Quaestio 28 : Quare Deus mundum facere voluerit

Quaestio 29 : Utrum aliquid sit sursum aut deorsum universo

Quaestio 30 : Utrum omnia in utilitatem hominis creata sint

Quaestio 31 : Sententia Ciceronis, quemadmodum virtutes animi ab illo divisae ac definitae sint

Quaestio 32 : Utrum rem ullam alius alio magis intellegat, atque ita eiusdem rei per infinitum eat intellegentia

Quaestio 33 : De metu

Quaestio 34 : Utrum non aliud amandum sit quam metu carere

Quaestio 35 : Quid amandum sit

Quaestio 36 : De nutrienda caritate

Quaestio 37 : De semper nato

Quaestio 38 : De conformatione animae

Quaestio 39 : De alimentis

Quaestio 40 : Cum animarum natura una sit, unde hominum diversae voluntates?

Quaestio 41 : Cum omnia Deus fecerit, quare non aequaliter fecit?

Quaestio 42 : Quemadmodum Christus et in utero matris fuerit et in caelis

Quaestio 43 : Quare Filius Dei in homine apparuit et Spiritus Sanctus in columba?

Quaestio 44 : Quare tanto post venit Dominus Iesus Christus, et non in principio peccati hominis?

Quaestio 45 : Adversus mathematicos

Quaestio 46 : De ideis

Quaestio 47 : Utrum aliquando cogitationes nostras videre possimus

Quaestio 48 : De credibilibus

Quaestio 49 : Quare filii Israel sacrificabant visibiliter pecorum victimas?

Quaestio 50 : De aequalitate Filii

Quaestio 51 : De homine facto ad imaginem et similitudinem Dei

Quaestio 52 : De eo quod dictum est: Paenitet me hominem fecisse 28

Quaestio 53 : De auro et argento quod Israelitae ab Aegyptiis acceperunt

Quaestio 54 : De eo quod scriptum est: Mihi autem adhaerere Deo bonum est 42

Quaestio 55 : De eo quod scriptum est: Sexaginta sunt reginae et octoginta concubinae et adolescentulae quarum non est numerus 44

Quaestio 56 : De annis quadraginta sex aedificati templi

Quaestio 57 : De centum quinquaginta tribus piscibus 47

Quaestio 58 : De Ioanne Baptista

Quaestio 59 : De decem virginibus

Quaestio 60 : De die autem illo et hora nemo scit, neque angeli caelorum, neque Filius hominis nisi Pater solus 109

Quaestio 61 : De eo quod scriptum est in Evangelio, turbas Dominum in monte pavisse de panibus quinque

Quaestio 62 : Ad id quod scriptum est in Evangelio: Quod baptizabat Iesus plures quam Ioannes, quamvis ipse non baptizaret sed discipuli eius 139

Quaestio 63 : De Verbo

Quaestio 64 : De muliere Samaritana 151

Quaestio 65 : De resurrectione Lazari 174

Quaestio 66 : De eo quod scriptum est: An ignoratis, fratres (scientibus enim legem loquor), quia lex dominatur homini, in quantum tempus vivit?, usque ad eum locum in quo scriptum est: Vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum eius in vobis 189

Quaestio 67 : De eo quod scriptum est: Existimo enim quod non sint condignae, passiones huius temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis, usque ad id quod dictum est: Spe enim salvi facti sumus 230

Quaestio 68 : De eo quod scriptum est: O homo, tu quis es, qui respondeas Deo?

Quaestio 69 : De eo quod scriptum est: Tunc et ipse Filius subiectus erit ei qui illi subiecit omnia 299

Quaestio 70 : De eo quod Apostolus dicit: Absorta est mors in victoriam. Ubi est, mors, contentio tua? Ubi est, mors, aculeus tuus? Aculeus autem mortis peccatum, virtus autem peccati lex 336

Quaestio 71 : De eo quod scriptum est: Invicem onera vestra portate, et sic adimplebitis legem Christi 338

Quaestio 72 : De temporibus aeternis

Quaestio 73 : De eo quod scriptum est: Et habitu inventus ut homo 350

Quaestio 74 : De eo quod scriptum est in Epistula Pauli ad Colossenses: In quo habemus redemtionem et remissionem peccatorum qui est imago Dei invisibilis 352

Quaestio 75 : De hereditate Dei

Quaestio 76 : De eo quod Iacobus apostolus dicit: Vis autem scire, o homo inanis, quia fides sine operibus otiosa est? 366

Quaestio 77 : De timore utrum peccatum sit

Quaestio 78 : De pulchritudine simulacrorum

Quaestio 79 : Quare magi Pharaonis fecerunt quaedam miracula sicut Moyses famulus Dei? 378

Quaestio 80 : Adversus Apollinaristas

Quaestio 81 : De Quadragesima et Quinquagesima

Quaestio 82 : De eo quod scriptum est: Quem enim diligit Dominus corripit, flagellat autem omnem filium quem recipit 418

Quaestio 83 : De coniugio, in eo quod Dominus ait: Si quis dimiserit uxorem suam, excepta causa fornicationis, et cetera 420

Prev

How to Cite

Next

Quaestio 31

Sententia Ciceronis, quemadmodum virtutes animi ab illo divisae ac definitae sint
1

1. " Virtus est animi habitus naturae modo atque rationi consentaneus. Quare omnibus partibus eius cognitis tota vis erit simplicis honestatis consideranda. Habet igitur partes quattuor: prudentiam, iustitiam, fortitudinem, temperantiam. Prudentia est rerum bonarum et malarum et neutrarum scientia. Partes eius: memoria, intellegentia, providentia. Memoria est per quam animus repetit illa quae fuerunt, intellegentia per quam ea perspicit quae sunt; providentia per quam futurum aliquid videtur antequam factum est. Iustitia est habitus animi communi utilitate conservata suam cuique tribuens dignitatem. Eius initium est a natura profectum, deinde quaedam in consuetudinem ex utilitatis ratione venerunt, postea res et natura profectas et consuetudine probatas legum metus et religio sanxit. Naturae ius est quod non opinio genuit, sed quaedam innata vis inseruit, ut religionem, pietatem, gratiam, vindicationem, observantiam, veritatem. Religio est quae superioris cuiusdam naturae, quam divinam vocant, curam cerimoniamque affert; pietas per quam sanguine coniunctis patriaeque benivolens officium et diligens tribuitur cultus; gratia in qua amicitiarum et officiorum alterius memoria et remunerandi voluntas continetur, vindicatio per quam vis aut iniuria et omnino omne quod obfuturum est defendendo aut ulciscendo propulsatur, observantia per quam homines aliqua dignitate antecedentes cultu quodam et honore dignantur; veritas per quam immutata ea quae sunt aut fuerunt aut futura sunt dicuntur. Consuetudine ius est quod aut leviter a natura tractum aluit et maius fecit usus, ut religionem et si quid eorum quae ante diximus a natura profectum maius factum propter consuetudinem videmus, aut quod in morem vetustas vulgi approbatione perduxit. Quod genus pactum est, par, iudicatum. Pactum est quod inter aliquos convenit; par quod in omnes aequabile est; iudicatum de quo alicuius aut aliquorum iam sententiis constitutum est. Lege ius est quod in eo scripto, quod populo expositum est ut observet continetur. Fortitudo est considerata periculorum susceptio et laborum perpessio. Eius partes: magnificentia, fidentia, patientia, perseverantia. Magnificentia est rerum magnarum et excelsarum cum animi ampla quadam et splendida propositione cogitatio atque administratio. Fidentia est per quam magnis et honestis in rebus multum ipse animus in se fiduciae certa cum spe collocavit. Patientia est honestatis aut utilitatis causa rerum arduarum ac difficilium voluntaria ac diuturna perpessio. Perseverantia est in ratione bene considerata stabilis et perpetua permansio. Temperantia est rationis in libidinem atque alios non rectos impetus animi firma et moderata dominatio. Eius partes: continentia, clementia, modestia. Continentia est per quam cupiditas consilii gubernatione regitur, clementia per quam animi temere in odium alicuius illecti concitatique comitate retinentur; modestia per quam pudor honestus caram et stabilem comparat auctoritatem ".

2

2. " Atque haec omnia propter se solum, ut nihil adiungatur emolumenti, petenda sunt. Quod ut monstretur, neque ad hoc nostrum institutum pertinet, et a brevitate praecipiendi remotum est. Propter se autem vitanda sunt non ea modo quae his contraria sunt, ut fortitudini ignavia et iustitiae iniustitia, verum etiam illa quae propinqua videntur et finitima esse, absunt autem longissime. Quod genus fidentiae contrarium est diffidentia, et ea re vitium est; audacia non contrarium, sed appositum est ac propinquum, et tamen vitium est. Sic unicuique virtuti finitimum vitium reperietur, aut certo iam nomine appellatum, ut audacia quae fidentiae, pertinacia quae perseverantiae finitima est, superstitio quae religioni propinqua est, aut sine ullo certo nomine. Quae omnia item uti contraria rerum bonarum in rebus vitandis reponentur. Ac de eo quidem genere honestatis, quod omni ex parte propter se petitur, satis dictum est. Nunc de eo in quo utilitas quoque adiungitur, quod tamen honestum vocamus, dicendum videtur ".

3

3. " Sunt igitur multa quae nos, cum dignitate, tum fructu quoque suo ducunt. Quo in genere est gloria, dignitas, amplitudo, amicitia. Gloria est frequens de aliquo fama cum laude, dignitas alicuius honesta et cultu et honore et verecundia digna auctoritas. Amplitudo potentiae aut maiestatis aut aliquarum copiarum magna abundantia; amicitia voluntas erga aliquem rerum bonarum, illius ipsius causa quem diligit cum eius pari voluntate. Hic quia de civilibus causis loquimur, fructus ad amicitiam adiungimus, ut eorum quoque causa petenda videatur ne forte qui nos de omni amicitia dicere existimant reprehendant. Quamquam sunt qui propter utilitatem modo petendam putant amicitiam, sunt qui propter se solum, sunt qui et propter se et propter utilitatem. Quorum quid verissime statuatur, alius locus erit considerandi ".

PrevBack to TopNext

On this page

Quaestio 31