Titulus 59
Titulus 59
Communia de successionibus
1
Imperatores Diocletianus, Maximianus Scire debuisti fratre emancipato potiorem eam quae in familia mansit in alterius emancipati bonis non haberi, sed eos pariter, si sollemniter petierint bonorum possessionem, succedere. * DIOCL. ET MAXIM. AA. ET CC. VARIANAE. *<A 294 S. XV K. IUN. SIRMI CC. CONSS.>
2
Imperatores Diocletianus, Maximianus Si pater tuus propiori sobrino tuo agnato constituto et intestato defuncto iure civili adita hereditate, vel hoc ab initio non interveniente sive capitis deminutione perempto sollemniter bonorum possessione admissa successit ac tibi patris tui quaesita hereditas est, adire praesidem provinciae debes ac tutorem eius de tutela convenire. * DIOCL. ET MAXIM. AA. ET CC. APOLLINARIO. *<A 293 D. XIIII K. IUN. VERONAE AA. CONSS.>
5
Imperatores Diocletianus, Maximianus Amitae, cui successisse filios suos proponis, hereditatem tuo nomine non recte petis.
Sed quoniam hos etiam intestatos diem functos adseveras, si quidem hi, quos privignos eiusdem amitae dicis, eorum consanguinei fuerint fratres, tam agnationis quam cognationis iure secundo gradu constitutos tibi praeferri non ambigitur. Nam si amitini tui alio etiam patre nati numquam eorum matri privigni sunt, admisisse te bonorum possessionem probans eorum vindica successionem.* DIOCL. ET MAXIM. AA. ET CC. IUSTINAE. *<A 294 S. XII K. MART. CC. CONSS.>
8
Imperatores Diocletianus, Maximianus Antequam scriptus cuiuscumque portionis capax repudiet hereditatem vel alia ratione quaerendae facultatem amittat, ei qui testamentum reliquit intestato nemo succedit. Igitur perspicis, quod testamentariae successionis spe durante intestati bona defuncti non recte vindicentur * DIOCL. ET MAXIM. AA. ET CC. .TAE. *<A 294 S. VI ID. MART. RETIARIAE CC. CONSS.>
11
Imperator Justinianus Sancimus, quemadmodum de his rebus, quae liberis in sacris constitutis ex occasione maritali adquisitae sunt, certus ordo destinatus est, ut, si quis ex his ab hac luce fuerit subtractus, pars eius, quam lucratus est, ad eius liberos vel nepotes vel pronepotes concedat, quibus non extantibus ad fratres suos ex eodem matrimonio progenitos vel, si etiam non supersint, ad fratres ex aliis nuptiis procreatos, cumque nemo eorum fuerit relictus, tunc ad patrem perveniat: ita et de his, quae materna linea per quascumque occasiones vel inter vivos vel per ultimas dispositiones vel ab intestato descendunt, similis ordo servetur, primo in filii vel filiae successione posteritate eius vocanda eaque non inventa frater no consortio eiusdem vel alieni matrimonii secundum praedictum ordinem arcessito , tunc ad ultimum locum pater a legibus conclametur et sui filii non gratam hereditatem relictam, sed triste lucrum sibi lugeat adquisitum.
