Claves istae sunt non corporales, sed spirituales, scilicet "discernendi scientia et potentia iudicandi",
id est ligandi et solvendi, qua "dignos recipere,
indignos debet excludere a regno" ecclesiasticus iudex, qui sicut habet ius
ligandi, ita et solvendi.
Unde Ambrosius: "Dominus par ius et solvendi esse voluit et ligandi, qui
utrumque pari conditione promisit; ergo qui solvendi ius non habet, nec ligandi habet".
Et infra: "Certum est, quod
Ecclesiae utrumque licet, hae resis utrumque non habet; ius enim hoc solis permissum est
sacerdotibus. Recte igitur Ecclesia hoc vindicat, quae veros habet sacerdotes; haeresis
vindicare non potest, quae veros sacerdotes non habet".
