Praeambulum

DE PRJNCJPJO, QVOD RELATJVE dicitur, & multiplicem notat relationem.

DISTINCTIO XYIY.

Expositio textus.

EST praeterea, &c. Postquam Magister determinauit de tribus proprietatibus, paternitate, filiatione, & spiratione, & de quarta, scilicet de innascibilitate, hic agit de quinta, scilicet de principio, quod exprimit communem spirationem actiuam. Et circa hoc duo facit.

Primo namque ponit acceptiones principij secundum diuersos modos.

Secundo vero exequitur de eis ibi: At pater ab aeterno. Dicitur itaque primo, quod principium multiplicem notat relationem. Dicitur pater principium ad filium, & ad spiritum sanctum; filius vero ad spiritum dicitur principiũ: spiritus autem sanctus ad creaturas, ad quas pater, & filius sunt principium, & ita pater est principium sine principio, filius principium de principio, & spiritus sanctus principium de vtroque.

Postmodum ibi: At pater. exequitur Magister de modis istis, quibus accipitur principium, & circa hoc tria facit. Primo namque agit de prin cipio, prout dicitur de tota Trinitare in ordine ad creaturas, dicens, quod pater ab eternoest principium filij, & vterque spiritus sancti: nõau tem spiritus sanctus respectu creaturarum est ab aeterno principium, sed ex tempore coepit ese, cum creaturae profluxerunt ab eo, nec ipse, & pater, & filius sunt principia tria creaturz, sedvnum vniuersorum principium, quod in se manens immutabile omnia operatur, & secundum istam rationem principij tres personae dicuntur vus creator. Secundo ibi: Deinde in eodem. Agit de prin cipio secundum alios duos modos accipiendi, & dicit, quod pater ab aeterno dicitur principium filij, nec est alia notio principij, quam generatio, vel paternitas, secundum quam & paterdicitur actor filij secundum Hilar. Similiter pater, & filius sunt principium spiritus sanctiab aeterno, nec notat hoc principium aliud, quam spi ritum sanctum procedere ab vtroque. Tertio ibi: Vnum autem principium. Magister inquirit denotione, secundum quam pater, & filius sunt spiritus sancti principium, & dicit, quod ista est eadi in patre, & filio, nec est paternitas, aut filiatio, sed notio innomina ta, quae posset appellari spiratio. vnde illam circumloquitur nomen priuci pij, cum dicimus, quod pater, & filius sunt priucipium spiritus sancti, haec est sententia.