Circa textum

DISTINCTIO XL XLI Distincta harum distinctionum diuisio, in quibus de germme vadicis superius declaratae optime pertractatur.

OSTIAeC DE ACTIEVS. Postquam Magister determinauit de actualis peccati radice, puta di humana voluntate, hic incipit de terminare de iam dictae radicis germine, puta de malo opere. Et diEal uiditur in duas partes quia primo tractat generaliter de peccatis co munibus, Secundo de peccatis grauissimis, ac singularibus ibi, Eest preterea quoddam genus peccati. Prima in duas, quia primo considerat vniuersaliter quaedam respicientia quaelibet peccata mortalia. Socundo pertractat aliqualiter ipsorum peccatorum principia distinctiua, ibi Cum autem voluntas mala Prima in duas: quia primo di terminat de bonitate, & malitia contingente ratione finis voluntatem efficientis: Secundo ratione luminis inellectum dirigentis, ibi, Cumque intentio bona. Prima diuiditur in duas partes, secundum quod ad praesens propositum mouet duas quaestiones, quorum prima est, vtrum omnes actus sint indicandi boni, uel mali ex fine. Secunda, vtrum omnes actus ex finibus intentis debeamus iudi tare: Secuda ibi, Sed quaeritur vtrum. Et haec in tres; quia primo respondet secundum opinionem falsam. Secundo respondet per opinionem, & prosequitur eam. Et tertio contra quoddam dictum ducit instantiam. Secunda ibiij aliis autem videtur Tertia ibi. Quae tamen quidam contendunt Sequitur illa pars, Cumque intentio bona. Et haec est dist. 21 in qua Magister primo de his, qui carent fide, qua anima dirigitur, mouet quaestionem. Secundo de voluntario concurrente in omni pecato facit mentionem ibi, Praeterea inuestigari oportet Prima in duas: quia primo mouet quaestionem. Secundo circa eam recitat duplicem opinionem, ibi; Quibusdam. Et haec diuiditur in duas artes, secundum quod duas recitat opiniones. Secunda abi, Alii, vero qui Prima in tres, quia primo opinionem pouit. Secundo contra eam opponit. Et tertio soluit. Secunda ibi, His autem. Tertia ibi, Quibus illi respondent Sequitur illa pars, Praeterea inuestigari oportet &c. Et diuiditur in tres partes, quia primo ostendit Magister, quod mne peccatum est aliquo modo voluntarium Secundo per quirit, vtrum voluntas sit omnis peccati subiectum; Tertio infert quoddam corollarium. Secunda ibi, lllius etiam intelligentia. Tertia ibi. Si autem omne peccatum. Circa has distinctiones quero hanc quaestionem.