Circa textum

DISTINCTIO. XIIII perspicua huues distinctionis diuisio, n qua perfectio nes, quae humane naturae a verbo assumptae largitae fuere, ad diuinam conferuntur natitram.

EIs queri opus est &c. Postquam Magister determina 2 uit de naturae assumptae collata perfectione, hic com parat persectionem Christi, secundune quod est homo. Ei diuiditur in duas partes: nam primo facit quaestionem conparatiuam de humana Christi scientia respectu diuinae scientiae. Secundo de humana Christi potentia respectu diuinae potentiae ibi. Si vero quaeritur. Prima in duas: quia primo mouet quaestionem, & recitat circa ipsam quorundam opinionem cum sius rationibus. Secundo circa praedictam quaestionem ponit suam intentionem cum praemissarum rationum solutionibus ibi. Quibus respodentes dicimus, Sequitur illa pars, Si vero queritur: Et diuiditur in duas partes: quia primo mouet quaestionem, & respondet ad eam secundum veritatem. Secundo obil ciendo interponit quandam dubietatem ibi, Sed si illa aninia. Et haec in duas, quia primo contra praedicta ponis obiectionem. Secundo subiungit suam responsionem ibi, Ad quod dicimus Circa istam distinctionem quero.