Circa textum

DISTINCTIO I Clara ac dilucida diuisio primae dictinctionis, in qua Magister materia huius sibri, reliquorumque volummum duusionem insimuat

VETERIS Ac nouae legis &c. Postquam magister praemisit sui libri prologum, hic aggreditur tractatum, & diuiditur in duas partes: quia primo magister inquirit in vniuersali de his, de quibus tractandum est in quattuor libris sequentibus. Secundo rosequitur de eis in principio distinctionis secundae, ibi; Hoc itaque &c. Prima in tres, quia primo inuestigat materiam illorum quattuor librorum diuifiue, secundo diffinitiue, & tertio epilogatiue. Secunda ibi Prui autem Tertia ibi, Omnium ergo, quae dicta sunt. Prima diuiditur in duas: quia primo ponit vnam dinisionem, ex qua, vt patebit, haberi potest distinctio quanti libri a tribus praecedentibus, Secundo ponit vnius mebri subdiuisionem, ex qua habetur distinctio primorum trium librorum. Secunda ibi. lllud ergo in rebus. Prima in duas: quia primo praemittit iam dictam diuisionem. Secundo membrorum diuisionis ponit declarationem, ibiProprie autem hic in res. Et eodem modo illa pars. Illud ergo in rebus, in qua subdiuidit, diuiditur in duas partes. Quia primo ponit diuisionem. Secundo membrorum explanationem. Secunda ibi, llle quibus fruendum est &c.