Circa textum

DISTINCTIO VII Apta, et distincta diuisio secundae particule principa lis, tractatus de diuina generatione; ac praesentis distinctionis generalis subdiuisio, in qua quidem de potentia generandi sermo inchoatur,

HIC SOLET QVAERI &c. Post quam magister determinauit de di uina generatione quantum ad modum generandi, in parte ista detei minat de ea, quantum ad potentiam generandi, Et diuiditur in duas partes, quia primo de potentia generandi magister mouet quaedam dubia. Secundo, quia huiusmodi potentia est ipsa diuina na tura, ideo consequenter magister tractat de quibusdam conditionibus, & proprietatib, diuinae naturae, ibi, Nunc de vo ritate, siue pprietate. Prima in duas, secundum quod de potentia generandi mouet duas quaestiones. Nam 1 inquirit, an potentia generandi conueniat patri. Secundo, vtrum talis potentia reperiatur in filio. Secunda ibi, Item quaeritur a quibusdam. Prima in tres: quia primo mouet illam quaestionem, Secundo ponit suam determinationem, Et tertio ex dictis Aug. inducit quandam cauillationem. Si cunda ibi, Cui versutiae, Tertia ibi. Sed uchementer &c Et haec diuiditur in tres partes: quia primo ponit quoddam dictum Aug. quod praedictis videtur esse contrarium, Secundo ostendit, quomodo quidam negant illud dictu Aug. Et tertio declarat qualiter sit intelligendum. Sec in da ibi, Hoc autem non videtur. Tertia ibi, Potest ergo sic intelligi. Sequitur illa pars, Item quaeritur &c. Et diuiditur in duas: quia primo magister mouet quaestionem, qo respondet ad eam, Secundo suam responsionem expla¬ nat, ibi, lta etiam cum dicitur &c. Haec est sententia mag stri in venerali. Quia in ista septima distinctione tractatur de potentia generandi, igitur quaero istam questionem,