Articulus 18

ARTICULUS XVIII. Utrum homine sit fruendum ?

quaeritur, Utrum homine sit aliqualiter fruendum ?

1. Et videtur quod sic: Apostolus ad Philemonem, ¥. 20: Lia, frater, ego te fruar in Domino.

2, Item, Eccli. vit, 10: Fruere magnatis.

3. Item, Deuter. xxv, 41: Filios generabis et filias, et non fruerts ets.

4. Praeterea, Videtur idem per rationem: quia imago ad alterum est: ergo counilio imaginis ducit in id cujus est primo: hoc autem Deus est, ad cujus imazinem factus est homo : ergo cognitio statin Deo ut in fine, et incipit ab hoiuine ; cum ergo cognitionem sequatur motus ex parte motoris, videtur quod fruitio nostra ad minus incipere possit ab homine.

Praeterea, si aliquo modo conceditur, fruar tein Domino, quaeritur, Utrum similiter possit concedi de irrationali ereatura, quod fruamur ipsa in Domino ? Mt videtur, quod sic; quia ipsa est vestigium ducens in Deum : ergo in ipsa potest accipi et diligi Deus : cum ergo dilectione fruitionis diligamus Deum, contingit Deo frui in irrationali creatura.

Item quaeritur, Uterum peccatore lruamur in Deo? Et videtur, quod sic : quia imago Dei non destruitur in ipso, sivul dicitur in Psalmo xxxvit, 7: fn imagine pertransit. homo : cum ergo fens in imagine sua accipitur et diligitur, et non nisi dilectione fruitionis, pec~ rattore frui possumus in Deo.

SoLutio. Dicendum, quod cum dicitur, lrater, ego te fruar in Domino, pronoten /ealiter construitur cum verbo, et ali- ter ablativus cum prepositione : prono~ men enim nominat materiam quae est ut oceasio gaudii quod est in verbo fruendi : ablativus autem cum prepositione notat finem in quo quiescitur : et hoc planum est si inspiciatur expositio Augustini qui dicit, quod quia addidit, in Domino, in Domino se finem posuisse significavit : unde haecfruitio incipit a rationali ex parte representationis summi boni per eraliam, sed terminatur in Domino ut in fine.

Ap primum ergo patet solutio per ea quee dicta sunt.

Ad aliud et ad tertium dicendum, qe a3, quod fri accipitur ibi communiter pro uti cum gaudio: vel dicatur quod quidam dixerunt, quod idem est fruimagnatis vel filiis, quod fructum de eis percipere per meritum : et ita usus est in ope~ re, sed fructus in spe mercedis.

Ad id quod objicitur per rationem, dicendum, quod vestigium et imago nisi aliud addatur, non sufficiunt ad hoc quod fruamur ipsis in Domino. Quia licet Neus representetur in eis secundum quod est trinus et unus, vel secundum quod est potens sapiens, et volens : non tamen secundum quod ipse est summa bonitas : qua sic non relucet nisi in effectu gratie vel gloria : 1deo non possumus nisi Sanctis frui in Domino, et ideo non irrationalibus et peccatoribus.

Et per hoc patet solutio ad totum. Litiera autem patet per se.