Caput 2

"Dixi ergo." HIER. " Postquam in multitudine sapientiae, etc., usque ad tunc non vanitas erit, sed veritas."

"Risum reputavi errorem." ID. " Ubi nos dicimus, etc., usque ad laeta sibi et prospera promittunt."

"Cogitavi in corde." ID. " Ebrietas, etc., usque ad quid vitandum."

"Plantavi vineas." " In domo divitis, etc., usque ad sine qua caetera ligna siccabuntur."

"Et exstruxi mihi piscinas," "etc., usque ad et serotinam exspectat de coelo pluviam."

"Possedi servos:" timore servientes, et spiritualia desiderantes, nec timentes.

Vernaculos eos dicimus, qui sunt quidem de Ecclesia, et praedictos servos et ancillas antecedunt; nec tamen liberi sunt.

Vernaculi dicuntur filii servorum, qui in domo domini sui nati sunt.

"Armenta quoque et magnos." Hi sunt, qui absque ratione et scientia Scripturarum laborant quidem in Ecclesia, sed nondum ad hominem perveniunt, id est ad imaginem Dei.

HIER. " "Et quidem possessio armenti." Nota quod, etc., usque ad vel vernaculi."

"Substantias regum." ID. " Dogmata philosophorum, etc., usque ad et prudentias prudentium reprobat."

"Feci mihi cantores." Cantor, etc., "usque ad, Cantores et cantatrices," uterque sexus me oblectaret.

"Delicias filiorum hominum." Sapientiam scilicet, quae, sicut paradisus, poma habet varia et multiplices voluptates. De qua Psalmista: "Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui". Et, "Torrente voluptatis tuae potabis eos".

"Qui ante me fuerunt in Jerusalem." Ad litteram: Non est magna laus. Ante Salomonem enim regnaverunt Saul, cujus tempore regnum coepit, et David, sub quo satis parvum erat regnum.

"Perseveravit." Alii, stetit, id est, ei in carne posito sapientia permansit, non proficiens per momenta, sicut in nobis, sed in plenitudine stans.

"Et omnia quae." Sed quanto studio ista crescebant, tanto sapientia deerat, quia per omnia desideria rapiebat, putabamque hunc esse fructum laborum meorum, si libidini servirem; sed tandem in me reversus, vidi omnia vana esse.

"Sub sole." HIER. "Christo. In sole posuit tabernaculum suum. Qui ergo ad solis claritatem ordinem constantiamque nondum pervenit, in eo Christus non habitat."

"Et vidi quia tantum." Cum hoc cogitarem, quod sapiens, lux, stultus, tenebrae: illius oculi in coelo, hujus, in terra, repente mihi surrepsit, quare communi morte pereant, communi miseria deprimuntur, et hujusmodi.

"Rursus detestatus." HIER. " Spirituali labore sancti die noctuque in lege Domini meditantur, etc., usque ad sapientia enim non est terrenas divitias congregare."

"Habiturus." Hoc ipsi Salomoni contigit, qui non sui similem habuit filium Roboam. Ex quo intelligimus filium nec dignum quidem haereditate patris, si stultus sit.

"Nam cum alius." ID. " Supra de incerto haerede, etc., usque ad ex ratione."

"Nonne melius." ID. " Postquam omnia pertractavi, etc., usque ad quantum sufficit?"

"Homini bono." ID. " Corrigenti mores suos, etc., usque ad et spiritus praesumptione composita esse."