IIa-IIae, Inq. 2, Tract. 3, Q. 2, M. 9, C. 1

Ad primum sic: videtur enim maius in adulto quam in parvulo. 1. Quanto enim accedit forma ad terminum suum, tanto plus intenditur, sicut potentia quanto magis accedit ad suum actum; sed concupiscentia in adulto plus accedit ad suum actum quam in parvulo: concupiscentia enim parvulum iacit concupiscibilem, adultum vero reddit concupiscentem, sicut habetur super illud ad Rom. 4, 7: "Beati, quorum remissae sunt" etc.; ergo maior est concupiscentia in adulto quam in parvulo.

2. Item, maior est corruptio per actuale additum originali quam per originale solum: ex utroque enim est corruptio; sed in parvulo est originale tantum, in adulto est utrumque; ergo maior est pronitas in adulto quam in parvulo; ergo maior concupiscentia.

Contra. a. Originale peccatum, sicut dicit Anselmus, aequale est in omnibus, in quibus est; originale autem peccatum est concupiscentia; ergo aequaliter dicetur esse in eodem secundum diversos status.

b. Praeterea, aequalis poena debetur pro originali homini in diverso statu; ergo aequale est originale peccatum.

[Solutio]: Ad quod dicendum quod originale dicitur ratione carentiae universalis non secundum magis et minus in diversis statibus, nec ratione poenalitatis in concupiscentia, prout est inflicta pro originali peccato; sed dicitur maius vel minus originale ratione concupiscentiae in quantum est dispositio ad peccatum: maior enim est dispositio ad peccatum in adulto quam in parvulo.

[Ad obiecta]: 1. Et dicendum quod aliud est formam appropinquare ad suum actum et aliud est appropinquare ad suum summum. Concupiscentia potest dici maior per appropinquationem ad actum; quantum autem est de originali, non dicetur maior per appropinquationem ad summum.

2. Ad secundum vero dicendum quod, cum dicitur corruptio ex originali et cum dicitur corruptio ex actuali, dicitur differenter; et potest dici adultus ex pluribus causis corruptus, et quoad hoc maior corruptio, nec tamen maior ex originali: unde non erit originale maius.