Quaestio 1

hic excussis etc. CIrca distinctionem. 16. que hoc incipit. Quero vtrum in corpus re hominis organizato sint plures forme subien stantiales. Et videtur quod non per vnicam nim omnia saluari possunt.

¶ Cotra. vbi est etherogeneitas ibi est necessario distinctio specifica: quia rationalis anima ita est in homine dubitatur de partibus praencipali buHic primo hominis: sicut sunt caputos et spirit vitales.

¶ Dicunt aliqui quod distinguuntur solum accidentibus: et eorum est vna forma.

¶ Contra vnde inuestigatur distinctio formarum substantialium nisi ex distinctione qualitatum: quod substantias rerum per se non attingimus: vnde nec dehomine: nec de asino habetur alia via ad probandum. Tunc sic: quandocumque sunt aliqua composita habentia distincta accuiden tia magis quam aliqua que conceduntur differentia specie: illa distiguuntur specie: sic est in proposito: caro enim et os magihabent qualitates distinctas quam duo ligna et multa alia.

¶ Secunda difficultas est de membris aliis: sicut sunt ma nus et pes.

¶ Dicunt aliqui quod accidentibus differunt.

¶ Sed contra. per figuram philosophi maxime distinxerunt aliqua in speciem sicut hominem et asinum: sed manus et nasus habent distinctas figuras. et quod ex hoc arguatur differentia specifica probatur: virtus enim eiusdem rationis potest attingere effectum eiusdem rationis: virtus autem vegetatiua potest carnem reparare. non autem manum: nec hoc est propter accidentia: quia consequuntur termnum generationis vbi ergo idem terminus generationis. et similia accidentia possunt induci.

¶ Tertia difficultas est de organis sensuum: probo etiam propositum de istis. homo non est animal nisi secundum quod est sensibilis. non est autem sensibilis nisi per organizationem coniuctam cum potentia organica. Si autem illud est accidens: ergo per accidens est animal.

¶ Quarta difficultas est de humoribus. in mixtis ex prednatione elementorum arguitur differentia specifica sicut in quolibet homine divfunatur aliquod determinatum elementum.

¶ Dico ergo quod omnes partes etherogenee differunt specie.

¶ Sed contra. quia eadem matearm informabitur disparatis formis specificis.

¶ Secundo sequitur quod in vno homine erunt multa indiuidua sub genere substantie.

¶ Tertio quia cum materia et forma constituunt compositum: quot sunt forme tot erunt composita.

¶ Quarto. etiam tot supposita.

¶ Ad primum dico. quod secundum eandem partem materiae non sunt forme desperate sed secundum aliam et aliam partem.

¶ Ad aliud concedo. quod ibi sunt plura indiuidua partialia: et vnum indiuinduum totale essentiale: sicut lignum in vna parte est ignitum. in alia autem non materiae sunt forme disparate.

¶ Ad aliud dico quod non qu: libet nam cum forma facit supposita: sicut corpus mortuum hominis: quia natura illa est ordinata ad totum quod vel terius non est suppositum.

¶ Ad 4m concedo partialiter: immo etiam in homogeneis sunt plura partialia.

¶ Sed haec remanet dubium: si ex hoc destruitur continuitas corpori humani. Dico quod si loquamur de corpore humano quam tum ad tertiam entitatem resultantem: non est difficultas: quia ibi non est quantitas sed formalitas. non est ibi continui tas sed simultas vnde os et caro bene sunt simul: materi tamen manens sub istis formis bene est continua.

¶ Sd contra. anima in illo in quo coniunguntur forme non potest esse eadem pars materie. Dico quod sicut albedo et nigredo vbi se coniungunt non est linea sed vna superficies manet sub albedine et nigredine: ita manet etiam vna materia sub vtraque forma.