Quaestio 15

QUarto queritur vtrum sit in speciebus tran mutatio abis.

hic est primo videndum de altera tione. Patet autem quod ista accidentia alterantur.

¶ Sed quomodo est hoc quod naturaliter alterantur. Aliqui dicunt quod agens non requrit in quid agat sed secundum quid.

¶ Sed hoc nihil est: quia agentia naturalia requirunt semiinquid agant.

¶ Aliqui dicunt quod non est alteratio vera.

¶ Sed hoc nihil est: quia in sacramentis veritatis non dicitet esse aliqua falsitas.

¶ Alii dicunt quod omnia accidentia sunt in subiecto praeter quantitatem et ideo: quia est ibi subiectum immediatum. ideo sufficit quod sibi imprimat agens.

¶ Contra. si hostia diuidatur transit de vna specie quantitatis ad aliam. et ita non remanent idem indiuiduum: nec per consequens accidentia.

¶ Si dicatur quod remanet eadem quantitas hoc non videtur verum. quia alia est in specie.

¶ Alii dicunt quod est ibi quantitas fundamentalis quae recipit alias.

¶ Sed hoc non valet: quia frigiditas et raritas et quodcumque aliud variatur.

¶ Ui detur igitur dicendum quod quando agens naturale potest producere cum subiecto ablata virtute causatiua substanti poterit naturaliter causare: sicut beata virgo naturaliter agebat in christi conceptione sine patre

¶ Sed tunc non potuit miraculum vitari. de condensatione quae hoc apparet:

¶ Aliqo Sed quid dicunt quod fit per ingressionem partium inter partes.

¶ Sed hoc non valet. quia sicut vnum corpus non potest ingredi aliud. ita nec partes specierum alias partes. et ita hostia resistit alteri hostie sicut corpus corpri.

¶ Alii dicunt quod sic. quando eadem substantia mutat aliquas partes priores et fit minor per deperditionem aliarum.

¶ Sed hoc non valet. quia sicut non est dare substantiam. ita partes cuius non sint substantia: nec ita cuius partes alia possit ingredi.

¶ Alii dicunt quod est alia et alia quantitas in condensatione.

¶ Contra. quia hic non est subiectum. commune.

¶ Alii dicunt quod per minorem distantiam partium.

¶ Et hoc non valet. quia in rarefactione esset diuisio continui.

¶ Di co igitur quod per exalationem vaporum in poris corporis condensati: et coniuguntur partes facta euaporatione. quando igitur ingrediuntur talia corpora poros fit rarefactio manente eadem quantitate. non est autem intelligendum quod species resoluantur in vapores: sed euaporant talia ibi inclusa que non sunt transubstantiata in corpus christi compositione et diuisione quid est subiectum istius diuisio Sed De nis: cum quantitas continua corrumpatur.

¶ hi dico quod sicut in numeris species sunt essentialiter ordinate. ita quod posteriore corrupta manet prior. ita hic quantitas mono cubita est ibi subiectum. ita quod est processus a priuatione illius bicubiti ad bicubitum.

¶ Corrumpitur itaque vna species quantita tis: et multe manent et sunt infinite in potentia sicut in nul meris.

¶ Sed per quod agens inducitur ista quantitas: quia naturale agens non producit sine subiecto. quomodo igitur facit agens vnan quantitatem.

¶ Istud compellit. quia quantitas non est nisi ordo partium in quantitate que est ibi vere in subiectode augmento et diminutione. patet quod possunt Sed quid augeri et minui.

¶ Sed tunc dico quod naturaliter non possunt augeri: quia hoc esset per continuationem. sed ad cidens in subiecto non potest eis continuari. nec accidens separatum quia per agens naturale non potest produci.

¶ Dico etiam quod non possunt diminui naturaliter. quia forma que a solo deo dependet ab agentie naturali corrumpi non potest: sed ita quantitas et eius partes a solo deo dependent ergo ab agente naturali corrumpi non possunt.

¶ Sed tunc est difficultas quia non videtur semper repiri miraculum.

¶ Dico quod semper oportet esse miraculum sicut infra ostendetur.