Rubrica 11
Rubrica 11
De verborum prolatione rethorica
¶ TUllius retho. artis noue. li. 2. c. 5. "Fere non difficile est inuenire quid sit causae adiumento: difficillimum vero est iuentum expolire et expedite denunciare."
/ Li. 3. c. 6. "Firmam maxime poterimus in dicendo vocem conseruare si quam maxime sedata et depressa voce principia dicemus Nam leditur arteriaSi antequam leui voce permulsa est: acri clamore complet Et interuallis longioribus vti conuenit: recreatur enim spens vox et artarie reticendo acquiescunt. Quid insuauius quam clamor in exordio cause. Interualla vocem confirmant eadem sententias conciniores diuisione reddunt: et audita spacium cogitandi relinquunt. Conseruat vocem continui clamoris remisso. Et varietas quidem auditorem maxime delectat. Acuta exclamatio fauces fauce vocem vulnerat: eadem ledit auditorem."
/ Idem de oratore: li. 2. "Iam illud videmus nequaquam. satis esse reperire quid dicas nisi id inuentum tractare possis."
/ Li. 3 et fina. "Hominum auris vocem natura modulatur. Ad vocem obtinendam nihil est vtilius quam crebra mutatio: nihil pernitiosius quam effusa sine intermissione continuatio. Quamuis suaues graues que sententie cause sint: si incondite positis verbis efferantur: offendent aures: quarum est iuditium superbissimum. Uoluptati aurium morigerari debet oratio. Rerum verborumque indicium prudentia est: vocum aut numerum aures sunt iudices: et illa ad intelligentiam referuntur hec ad voluptatem In illis ratio inuenit: in his sensus artem."
/ Idem tusculanarum questionum: lib. i. "Fieri potest vt recte quis sentiat et id quod sentit polite eloqui non possit."
¶ Seneca epistolarum ad lucillum: li. 5. e. 11. et fi. "Quemadmodum sapienti viro incessus modestior conuenit ita oratio praessa non audax."
On this page
