I, Distinctio 18, A. 1, Q. 1
I, Distinctio 18, A. 1, Q. 1
Utrum Spiritus sanctus sit donum, in quo omnia alia dona donatur.
Cirra primum , quod Spiritus sanctus sit donuin, c|uo omnia alia dona' donantnr, ostenditur auctori- tale et ratione.
1. Auctoritate sic: .Aposlolus primae ad Corin- a-thios duodecimo-: "Divisiones gratiarum sunt, idem autem Spiritus", qui "dividit singulis, prout vult": et loquitur de donis non tantum gratiae gratum fa- cientis, sed etiam qnae sunt gratis datae: ergo si per Spiritum sanctum dantur utraque, cum non sit alia differentia donorum , ipse est donum, in quo omnia alia dona donantur.
2. Item, Augustinus decimo quinto de Trinitate': "Per donum , quod est Spiritus sanctus, commune omnibus merabris Christi, propria quibusque dona dividuntur".
3. Item , ratione ostenditur sic : Spiritus sanctus est primum donum ; sed omne posterius ad prius reducitur : ergo omne donum reducitur ad donum, quod est Spiritus sanctus: ergo in omnibus donis ratio donationis est per Spiritum sanctum: ergo etc.
4. Item , omne donum, in quantum donum, ex amore datur, alioquin non liabet rationem doni; sed "Spiritus sanctus est amor Patris et Filii", ut dicit Augustinus, et habitum est supra^: ergo etc.
Contra: 1. Isidorus": "Multis indignis Spiritu - sancto dantur dona Spiritus sancti": ergo contingit alia dona donari sine hoc: ergo non est donum, in qno omnia alia dona donantur.
2. Item, aliqua suiit dona, quae appropriantnr Filio, ut puta sunt iiia quae dantur ad illustratio- nem: intellectus: ergo si loquamur appropriate, talia dona donantur" in Filio sive jier Filium, non dono, quod est Spiritus sanctus.
3. Item, Filius datus est nobis, Isaiae nono': Paruulus natus est nolm, Filius datus est nobis: ergo si datur per Spiritum sanclum, videlur quoii Spiritus sanctus aliquam auctoritalem vel influen- tiam habeat in Filium; hoc autem est falsum: ergo non omnia alia dona donantur per Spiritum sanctum.
4. Item, hoc ipsum* ostenditur per impossibile: esto quod intelligatur per impossibile, Spiritum san- ctuin non esse, adhuc Pater et Filius intelliguntur , ut Liberales, alioquin inest eis liberalitas a Spiritu sancto, quod falsum est: ergo si intelliguntur libe- rales , ergo et donatores.
b. Item, si Spiritus sanctus est donuni, in quo alia dona donantur, ergo donum est doni et dona- tionis ^ donatio: et si hoc, motus est raotus et re- lationis relatio, et hoc hahet Philosophus '° pro in- convenienti. Cum enim dependens non possit alterum terminare, erit ibi processus in infinituni.
Conclusio
Ista locutio, si ablativus in quo sumitur in sensu concomitantiae , solummodo quoad dona gra- tuita vera est; si vero in sensii causalitatis , et quidem causae exemplaris, vera est quoad omnia dona.
Respondeo: Dicendum, quod cuin dicitur, quod Spiritus sanctus est donum , in quo orania alia dona donantur, ablativus iste potest accipi duphciter: vel Abiau.Ms ita, quod dicat concomitantiam, vel ita ", quod amp'""!^ d\ca.i causalitatem. Si dica_t concomitantiam , sic concinsio i. intelligendo universaliter , falsum est; quia est sen- sus, quod detur cum omnibus donis. Quaedam enim sunt dona, quae semper sunt cuni Spiritu sancto, ut caritas et sapientia: quaedam, quae'" nunquam sunt cum Spiritu sancto, ut timor servilis; quaedara. qwM uli(iii(ui(io suiit ciim ijpiritii saiicto. Kliquando siiie. iit fide^. prophetia et iiuiusmoili.
Si autem parliculariter intelligatur de doiiis n.iKiiisii. 2. gratiae gratum lacientis ', sic vera est et iion habet instantiam.
Potest iteruin ahlativus isle - importafe cama- xbmi^ttililuleiii , et iioc tri|iliciter: vel ita, quod dicat sim- mulplicilcr causilitaleiii. el iii hoc iioii distinguitur nec ''"'""' a 1'aliv iiei- a l-"ili(i. i|uia omnia dona sunt a Patre el a Filio. iit' a S[iiritii saiicto; vel ita , ut dicat caii- salitatein et subauctoritatein, et in lioc dislinguitur â– I Patre. sed non a Filio, (|uia Pater et per Filinm et per Siiirituni saiictum donat: vef ita, ut * dicat caimilitutciii et â– siibauctorilatem et excniplaritatem, lioiiciuiio :i. et sic pro[iric Spiritui sanclo convenit. Ipse enim procedit per iiiodum priini doni. ita quod oinnis donalio recla et gratnita post illaiii est et ab illa accipit ralionem donationis. Coiicedendum est ergo, i-i.ii-.fiis. quod Spiritus sanctus esl donuni, quo omnia dona, scilicel gratuitu, donanlur per concomitantiam , el quo omiiia Dei dona donantur per exemplaritatis causain.
I. .\d iilnd ergo" quod obiicitur prirao de Isi- soiuiio o|i- doro, iain patet responsio, quod ipse loquitur de i.o»iioiom. ^^^^.^ gratiae gratis dalae, non gratum facientis.
2. Ad illud quod obiicitur secundo, quod quae- dam dona appropriantur Filio; dicendum, quod de donis est loqui dupliciter: aut ratione eius quod subest, aut sub" ratione donatioiiis. Ratione eius quod subesl aliqua dona appropriantur Filio, ut sapientia et intelligentia , aliqua Spiritui sancto, ul caritas. Ratione vero donationis, omnia approprian- tur Spiritui sancto ratione iam dicta", quia per ipsuni tanquam per primum donnm donantur alia.
3. Ad illnd quod obiicitur, quod Filius esl daliis, et non a Spiritu sancto; responderi potest, quod Filius est datus secundum humanam naturam, et boc fuil per araorem, loannis tertio": Sic Deus dilexil mundum, ul Filium suum unigenilum daret.
4. Ad illud quod obiicitur, quod, Spiritu sancto circuinscripto , adhuc m,anet ratio doni; dicendum, quod, circumscripto Spiritu sancto, est intelligere in Deo donorum causalitatein et subauctoritatem , sed non exemplaritatem donalionis sub ratione do- nationis, quia non intelligitur processus ainoris ; et hoc ultiino inodo dicitur proprie convenire Spiritui sancto.
5. Ad illud quod obiicitur, quod tunc est donum doni; dicendum, quod inolus non est motus, ut termini, similiter nec relationis relatio; taraen ut principii et' motus est raotus, quia motus est prin- cipiura niotus, et relatio relationis; et sic dicitur donum doni. Et qnia in causindo statur in prirao , cum sit primura donuni , non est abire in infinitum. Praeterea, donum in divinis veram hypostasim dicit.
