I, Distinctio 23, Diviso textus

Supra egil Magister de diversitate divinorum noniinum in generali. Hic incipit secunda pars, in qua agit de eadem ' in speciali. Et quoniam quaedam nomina sunt substantialia, quaedam relativa, et haec contingit considerare absolute, et ad se invicem": ideo haec pars habet tres partes. In prima agit de nominibus substantialibus. In secunda de relativis , infra distinctione vigesima seyitA: Nunc de proprieta- tibus personarum, quas frequenter etc. In tertia de his' relativis ad invicem, infra distinctione trigesima tertia: Post supra dicta interius considerari.

Et quoniam inter nomina substantialia hoc nomen persona excipitur a generali regula, quaeest, quod substantiale diciturde tribussingulariter: ideo nomen istud * primo a generali regula excipit , ostendens , quod debemus dicere tres personas; et hoc in prae- senti distinctione. Secundo vero determinat quid signi- ficetur per hoc nomen tres et per hoc nomen per- sonas, cum dicimus tres personas, infra distinclione proxima: Hic diligenter inquiri oportet.

Prima pars habet quatuor. In prima Magister illud nomen excipit a generali regula. In secunda rationem huiusexceptionisinvestigat, ibi: Ideooritur hic quaestio difficilis, ostendens, quod fuit inopia humani eloquii. In tertia Magister contra assignatio- nem opponit et determinat, ibi: Scd quaeritur hie, cum dicamus Patrem et Filium et Spiritum san- ctum. In quarla epilogat determinata, ut addat, ibi: Jam sufficientei' , utputo, ostensum est. Harum par- tium subdivisiones per se patent. Nam quaelibet pars subdividitur in duas iuxta duo capitula, quae ton- tinet ^