Text List

I, Distinctio 24, A. 3, Q. 1

I, Distinctio 24, A. 3, Q. 1

Utrum nomina, quae significant simul unum et numerum, importent unitatem.

Quod autem importent unitatem, videtur:

1. Primo per etymologiam: trinitas enim dicitur quasi trium unltas^, simihter et trinus.

2. Item, hoc videtur, quia in divinis recipitur hoc nomen trinilas, sed non hoc nomen ternaritis ; sed haec duo eandem pluralitatem important: ergo hoc ' non est ratione pluralilatis : ergo hoc nomen trinitas ultra plurahtatem aliquid importat, et non nisi unitatem: ergo etc.

3. Item, in divinis recipitur hoc nomen trinus, sed non recipitur hoc nomen triplex — non enim di- citur Deus triplex , sicut dicit Magister in littera", sed fides communiter dicit Deum trinum — ergo ali- quid dicit ultra hoc, quod est triplex; sed non plu- ralitatem : ergo unitatem.

4. Item, Magister dixit supra, distinctione vige- sima secunda ^, quod hoc nomen trinitas est nomen collectivum; sed nomen collectivum non tantum importat plurahtatem, sed etiam unitatem: ergo etc.

Contra: 1. Ex tribus persoriis nihil unum flt; Adoppo-sed ex pluribus unitatibus creatis aliquid unum^ resultat : ergo numerus , in creaturis dictus , potius debet importare unitatem quara in divinis. Sed cum dicitur in creaturis binarius vel ternarius, ita im- portat numerum , quod non unitatem : ergo nec hoc nomen trinitas debet in divinis importare.

2. Item, si trinus et trinitas important plura- litatem et unitatem; cum nullum nomen sic distin- ctum et indistinctum ^ habeat pluralitalem distinctio- nis et unitatem indistinctionis, de nullo nomine in divinis poterit dici.

3. Item, si unitatem importat^: ergo cum idem non debeat sibi copulari, male et nugatorie dicitur in hymno Confessorum in fine: Qui supra caeli residens cacumen , Tolius mundi macliinam gubernat, Trinus et unus'.

CONCLUSIO

Nomen trinus vel trinitas importat cum pluralitate personarum etiam unitatem essentiae, non au- tem collectivam.

Respondeo: Dicendum, quod quia in divinis singulari modo est numerus, scilicet ex distinctione suppositorum cum unitate formae, speciali modo* debuit exprimi nomine, quod siraul dicit plurahta- tera et unitatem. — Quia ergo huiusmodi nomina im- conciosio. portant plurahtatem et unitatem^ ideo sunt similia nominibus collectivis. Sed quia unitas collectivorum Diiiernnt est unitas aggregationis, quae consequitur pluralita- acoiiecuvi^" teni; hic autem est unitas formae, quae non est plu- ralitatem consequens: ideo non est collectivum tale nomen. Et ideo dicit Magister, tjuod est ciuasi col- lectivum.

1. Et per hoc patet primum in contrarium. Conce- dendura ergo, quod importat pluralitatem et unitatem.

2. Ad illud ergo quod obiicitur, quod nullum noraen simul importat" pluralitatem et unitatem; dicendum , quod boc verum est ratione formae; sed cum sit unura in forraa , potest habere pluralitatem suppositorura : et hoc non est inconveniens vel im- possibile.

3. Ad illud quod obiicitur de nugatione, dicen- dura, quod, sicut boc verbura cecle habet intellectum huius verbi dandi et loci, sed cum dicitur, eede locum, cadit ab intellectu alterius: siraihter in pro- posito, et similiter intelligendum in " relativis, cum dicitur: filii pater.

PrevBack to TopNext