I, Distinctio 30, Divisio Textus

Supra egit Magister de relativis, quae conve- niunt Deo proprie et aeternaliter '. Hic agit de his quae conveniunt Deo temporaliter et communiter , et habet haec pars duas. In prima Magister agit de relativis, quae ex tempore de Deo dicuntur. In se- eunda de his quae pluribus personis conveniunt. sed taraen appropriari possunt, ut similis et aequa- lis, infra distinctione trigesima priina: Praeterea considerari oporlet, cuni Ires personae.

Prima pars habet quatuor partes. In prima ostendit, aliqua nomina dici de Deo ex tempore, exemplificans de pluribus. In .^ecmida, quia exem- plum videbatur inconveniens de hoc nomine domi- nus, opponit et solvit, ibi: Sed hic aliquis dicet, quod non ex tempore. In tertia vero, quia dictum videbatur falsum, quod ahquid ex tempore dicerelur de Deo, ideo movet et solvit dubium, ibi: Quomodo ergo obtinebimus, nihil secundum accidens etc. In quarta vero ex praedeterminatione solvit quoddam ^ dubium in praecedentibus quaesitum, ibi: Hic po- test solvi quaestio superius proposita.