I, Distinctio 36, Pars 1, A. 2, Q. 1
I, Distinctio 36, Pars 1, A. 2, Q. 1
Utrum esse ubique ah aeterno Deo conveniat.
Secundo quaeritur , utriim esse ubi.que conve- niat Deo seinper sive aeternaliter. Et t|uod sic, vi- detnr :
1. Quia, sicut semper se liabet ad lempus, Argg.proita ubique ad locuni; sed ante omiie tempns Deus taativa." 'fuit semper : ergo ante oinnein locum Deiis fuit ubique.
2. Itein, proprium Dei essentialius ei convenit quam propria passioalicui subiecto; sed propter necessariani convenientiam passionis ad subieclum distributio suppositorum includit dislributionem tem- porum' — uiide o dici de omni est, quod noii est in quodam sic, in quodam non, nec aliquando sic. aliquando non » , sed in quolibet et seinper — ergo similiter hoc quod est ubique includit sempiternita- tem: ergo esse ubique semper convenit Deo, ergo ab aelerno.
3. Item, res suiit iii Deo, et Deus in rebus ; sed res sunt in Deo ab aeterno: ergo a relativis , cum dicantiir hai^c ad convertentiam -', Deus est in rebus ab aelerno, sed non nisi iii omnibiis: ergo etc. Si dicas , qnod iioii dicinitur correlative: contra: cum dicitur: Deus est in rebus. non significatur respectus nec dependentia Dei ad res, sed reium ad Deuin: ergo nihil aliud est dicere, Deuni esse in rebus, quam res esse in Deo.
4. Item, si Deus non fuit ubique ab aeteino. et fuit, ergo fuit alibi quam uhique; et modo esl ubique: ergo mutavit locum, ergo in Deo cadit nnUalio. Sed hoc falsum: ergo et primum. Si lu dicaf, quod mutalio est in connotato; co(U/-a: cuin ilicitur: Deus est iii loco , non notalnr ^ effectus , sed solum Dei praesentia: ergo videtur, quod secundum hoc non significelur mutatio in connotato, sed sohiin in ipso Deo: restat ergo per impossibile, quod Deus est ubique aeternaliter.
CONTRA : 1. Ubique praesupponit ubi, et uhi Pfo.pa praesupponit locum; et locum non est ponere nisi ex tempore: ergo et Deum esse ubique, non est ponere nisi ex tempore.
2. Item , bene sequitur : Deus est ubique , ergo est in caelo, ergo destructo conseqnente , destruitur et antecedens; sed ab aeterno non fuit in caelo: ergo etc.
3. Item , bene sequitur : Dens est ubique , ergo in ista doino ; sed isla domus non fuit nisi ex tempnre et post initinm temporis: ergo et esse ubiqne.
CONCLUSIO
Esse ubique convenit Deo ab initio rerum et locorum , qui connotantur , non aeternaliter, nisi per esse ubique intelligatur praesentialitas divinae immensitatis.
Respondeo: Dicendum , quod esse uhique dupli- Disiim citer potest accipi de Deo, sicut et esse seniper. Uno enini modo semper iniportat divinam immev- sitatem secundum durationem , el sic idem est quod aelernitas, et convenit Deo aeternaliter; alio modo connotat simultaiem temporis, et sic convenit ei a princijiio temporis. Sic esse ubique uno modo im- portat praesentialitatem divinae iinraensitatis, per quam est praesens omni ei quod esl, sivesibi, sive alii ; el sic idem est Deum esse ubique quod Deum tdusioi.esse immensum. Et sic convenit Deo aelernaliter ; et secundum hoc procedit prima ratio.
Alio modo, prout connotat locum creatum sive jciusio 2. rem ; et tunc convenit ei ah initio rerum et loco- rum propter connotatum, et convenit semper ; et adhuc est proprium, quia convenit soli, et semper uno modo, licet non aeternaliter; sicut etiam in demonstrativis'. Et sic procedit secunda ratio. Et iste modus accipiendi Deum esse ubique, est usita- tior, et secundum hunc modum non convenit ei ae- ternaliter.
3. Quod vero obiicitur contra hoc, quod con- veniat aeternaliter per snam conversani; dicendum, quod nonest sua conversa^ Cum enini dicitur, quod res sunt in Deo, hoc inteUigitur ratione exemplari- tatis, et nihil connotatur actu; sed cuni dicitur Deus esse in rebus, connotatur aliquid creatnm. Nam nihil est in eo' qnod non esl: ergo si Deus est in rebus et locis, res et loca sunt; non-ens lamen se- cnnduni se bene est in exemplari tanquam in prin- cipio. Unde haec: Deus est in rebus, non est con- versa huius: res sunt in Deo, sed haec: Deus est exemplar rerum, et utraqne est vera aeternaliter. Et huius: Deus est in rebus , conversa est: res con- tinentur a Deo et conservantur ab ipso.
4. Ad illud quod obiicitur, quod si Deus non fuit ubique, et modo est, ergo esl mutatus; dicen- dum , quod non sequitur , quia hoc non est propter mutationem Dei.
