I, Distinctio 40, Divisio Textus

Haec est tertia pars, in qaa agit Magister de divina scientia contracta ad speciales effectus. Et dividitur haec pars in diias partes. In prima agitur de praedestinatione et reprobatione quantum ad cau- salitatem activam. In secunda inquiritur, utrum ha- beant causalitatem passivam , utrum videlicet smt ex meritis nostris, infra dislinctione proxima: SiaMtem quaerimus merilum obdiirationis etc.

Prima pars habet duas. In prvma agit de prae- destinatione; in secunda de reprobatione, ibi : Ciim- que praedestinatio sit prae^paratio gratiae etc. Prima iterum pars dividitur in duas. In prima agit de praedestinationis quidditale: in secunda inquirit de eius necessitate, ibi: Praedestinatorum auiem. nullus videtur posse etc; in qua parte primo mo- vet dubitationem et opponit, et deinde solvit, tertio .opponit contra responsionem, et ultimo soivit. Partes manifeste apparent in httera.

Cumque praedestinatio sit gratiae praeparatio. Haec est secunda pars distinctionis, in qua agit Ma- gister de reprobatione, et habet haec pars duas. In prima ostendit, quid sit et quid connotet in quantum praecognitio. In secunda vero ostendit, cuius est causa, sive quis ' sit eiiis effectus, et hoc ibi: Et sicut praedestinationis effectus est gratiae appo- sitio etc.