I, Distinctio 8, Pars 2, Diviso textus

Supra ostendit Magister duas proprietates divi- nae essentiae, scilicet veritatem et incommutabilita- tem ; hic ostendit simpMcitatem divinae essentiae vel naturae. Et habet haec pars tres partes. In prima ostendit, quod praprie est simplex; in secunda, quod vere, ibi: Hic diligenter notandum est, cim dicat Augustinus etc. In tertia, qmA sumnie, \h\: Huius autem sinceritatis el simplicitatis.

Prima iterum pars habet Ires partes. Primo proponit, quo3 proprie est simplex; seeundo osten- dit , quod non convenit naturae corporali , ibi : Ut autetn scias, quomodo simplex etc. In tertia, quod non convenit nalurae spirituali , ibi : Creatura quo- que spiritualis etc.

Similiter pars, in qua ostendit, quod est vere rsimplex , habet tres partes. In prima ostendit , quod in Deo est pure mulliplicitas nominum ; in secunda ostendit, quod in eo non est diversitas praedicamen- torum, ibi : Quod autem in mtura divinitatis nulla sit accidentium etc. In tertia concluditj quod nomina' praedicamenlorum in divinis non possunt dici pr6- prie, et etiam nomen primi praedicamenti, ibi: Unde nec proprie dicitur substantia.

Similiter pars °, in qua ostendit, quod est summe simplex, habet tres. Primo enim ostendit, quod tanta est ibi simplicitas, quod nulla est ibi rerum diversi- tas; secundo, quod cum hac simplicitate stat persona- rum pluralitas, ibi: Et cum tantae simplicitatis etc. Tertio vero et ultimo epilogat, quod ostensa est in divina essentia triplex proprietas , ibi : Ecce quanta identitas.