II, Distinctio 5, Dubia
II, Distinctio 5, Dubia
DUB. I
In parte ista sunt dubitationes circa litteram, et primo quaeritur de hoc quod dicit: Averti est odio habere vel invidere. Contra: Augustinus ^: "NuUius conscientia potest odisse Deuni", cum omnes naturaliter appelanl summum bonum: ergo videlur secimdum hoc, quod nuUus avertatur.
Responoko: Dieendum, quod Magister non defi- nit hic quamcumque aversionem, sed aversionem consummatam, in qua est ojjstinatio et rebeUio con- tra Deum, quae fuit in diabolo, ex quo vidit, se non posse consequi quod ambieljat.
Ad iUud ergo quod dicitur, quod nuUius con- scientia potest Deum odisse; dicendum, quod Au- gusUnus iilud retractat *. Attamen veritatem habet aliquo modo ilhid verbuni, si inteUigatur de Deo, in quantum est summum bonura, ad quod parUci- panduni facta cst creatura rationaUs; unde cum semper appetat ijeatificari, nunquam beatificantein odit''. Nihilominus contingit, considerari Deuin ut iustum, ponenlem leges et infligentem poenas; et sic odiunt multi, qui scilicet peccant in Spiritum sanctura.
DUB. II.
Item quaeritur de hoc quod dicit, quod data est gratia Angelis cooperans. Contra: gratia cooperans est suljsequens respectu operantis; sed non habuerunt operantem, ut praedictum est": ergo nec cooperantem.
Respondeo: Dicendum, quod eadem gratia dicitur operans et cooperans ratione diversorum effe- f"'"^- ctuum ; et ideo dicuntur non habere gratiam ope- rantem, quia non habuerunt gratiam mundiflcantem vohintatem; habent tamen ipsam eandem gratiam ut adiuvantem in bona operatione; et isti effectus sunt separabiles.
Ad hoc ergo quod dicitur, quod illa " est prae- veniens; dicendura, quod praeveniens non dicitur ratione graliae subsequentis , sed ratione vohmtaUs. ā Vel dicendum, quod illae sunt differentiae, prout haljent es?e in libero arbiliao lapso. scilicet liominis; et ideo non habent locura in Angelis. Alia patent".