II, Distinctio 6, A. 3, Q. 1
II, Distinctio 6, A. 3, Q. 1
Utrum daemonibus sit distinctio ordinum.
1. Apostolus ad Epliesios ultimo ' Yocat eos "principatus et potestates", et alii Sancti noniinibus aliorum ordinum : ergo videtnr , quodsi tenue- ' runt nomen ot non frustra, quod aliquo modo te- nuerunt reni, et ita, qnod ordines sint distincti in eis.
2. Ilein, a natnra sna snnt conditi distincti et perfecti et ordinati; sed Dionysins ' dicit, "qiiod liabent sibi naturaliter data integerrima": ergo adlinc raanet inter eos ordo.
3. Item, nihil in universo est inordinatum, quamvis sit inordinatum in se , quia foedari non potest': ergo daemones suo modo sunt ordioali, ut Angeli : ergo et inter eos est ordo.
4. lleni , natura Angelorum , quantum erat de se, habilis erat ad ordines, et gratia adveniens perfecisset ordines, quia data eis fuisset secun- dum naturalium strenuitatem ': ergo cum simili- ter per maiorem naturalium strenuitatem fuerit ordo et maioritas in culpa, videtur, quod similiter per cirlpam non auferatur ordo, sed magis perficiatur.
Contra: 1. Ilugo de sancto Victore'': "Oinnes lAd opposi- in eandem malitiam consenserunt et unum ordinem perversae societatis effecerunt": ergo non est inter eos ordinum distinctio.
2. Item, "malum est corruptio modi, speciei et ordinis''" ; sed per peccatum facti sunt rnali, ergo inordinati: ergo non est inter eos ordo, cum omnes sint mali.
3. Item, maior esl deordinatio in culpa sive per culpam quam in poena — nam poena reducit culpam ad ordinem aliquem — sed in snppliciis non est ordo naturae: ergo nec in existentibns in pec- catis. Probatio minoris: lob decimo': Ubi nidlus ordo , sed sempiternus liorror inhabitat; loquitur de loco poenarnm.
4. Item, quanto melior est natnra, tanto maior esl in ea culpa ': ergo quanto aliquis superior per naturam, tanto inferior per culpam , quia iiiaior cnlpa ficit peiorem : ergo culpa pervertit totum or- dinem natnrae et aufert omnino ordinein gratiae: ergo nullus ordo est inter eos.
CONCLUSIO
Post lapsum inter daemones remanet ordinum distinctio, sed imperfecta et perversa.
Respoxdeo: Dicendnm. quod de Angelis est loqui quantum ad statuni triplicem, scilicet gloriae et nalurac instilutae et lapsae. Qnantum ad sta- tuni gloriae est in eis ponere ordinura distinctionem per/ectain; quantum ad statum naturae", ordinuhi distinctionem , sed imperfectam; quantum ad statnm cuipae, ordinum distinctionem , sed imperfectam et perversam: imperfectam , propter privationem gra- tiae, quae habilitatem natnrae perficit; perversam, propter praesentiam culpae, quae, quamvis substan- tiam naturalium non corrumpat, tamen foedat et deordinat. Et illud manifestum est, si altendatur '°.
Nam illi qui meliora habuerunt naturalia. ilji n-ii>o. gravius peccaverunt et peccant, tiim propter hoc quod ardentius appetierunt, tura quia magis ingrati fue- runt, tum etiam quia modo acrius vexant. Ratione nobilitatis naturae praecellunt in ordine naturae, et praecellunt in magnitudine culpae, et quantnm ad hoc deteriores sunt, et ideo inferiores esse debent ".
Concedo ergo , quod inter daemones est ordo Epiiogus. secundum praecellentiam naturalinm, sed tamen perversus adiunctione culparuin. Concedo igitur ra- tiones probantes, quod in eis sit aliquis ordo, licet tenuis, ut visum est.
Ad illud tamen qnod ultimo obiicitur, quod culpa consonat naturae ; dicendum , quod illa con- ■ sonantia magis est discordaniia quam consonantia. Nam magnitudo culpae facit in veritate minus , quanto maior est; el ita in magna natura non ser- vat dignitatem ordinis, immo magis pervertit , quia magnificari in culpa est deterio}-ari ^" in natura bene condita sive instituta. — Quod enim Dionvsius ^^ .^""^i- dicit, quod habent data inlegerrima; vernm est quantuin ad substantiam , non quantum ad Iiabili- talem ad operationera determinatam.
