Quaestio 2

QVAESTIO II. VTRVM plus conueniat deo non posse facere impossibile: quam impossibilia non posse fieri a deo.

¶ In hac quaestione doct. recitat & impugnat opin. Henri. Gandauen. vj. quodlib. quaest. iij. & doc. subtilis distin. praesenti.

¶ Quibus hic dimissis notandum primo est pro articulo primo, quod omni relatiuo correspondet si bene assignetur) correlatiuum: de quo supra dist. xxx. quaest. iij. & v.

¶ Secundonorandum, quod omnia relatiua secundi modi quae important respectum mouentis ad motum, sunt simul natura & mutuo se inferunt, & ideo neutrum est magis causa, quod hoc referatur ad illud, quam econuerso: ut quia pater, & filius sunt simul natura (eo modo quo loquitur philosophus in praedicamento relationis) ideo non plus filius est filius: quia pater est pater: quam econuerso. Nec plus filius est: quia pater est, quam econnerso. Nec plus filius habet patrem: quia pater habet filium quam econuerso. Nec una harum pro positionum magis est causa alterius, es cconuerso, & sig uniuersaliter in his quae sunt simul natura.

¶ Conclusio pripro atticulo secundo haec est. Simul tura conuenit deo non posse facere possibile & impossibilia non posse fiea deo, & neutrum est prius altero.

¶ S cunda conclusio. Non prius competis deo posse facere possibile quam possibile posse fieri a deo: sed sunt simul natura. Vtraque conclusio patet ex notabili secundo.

¶ Circa praedicta est dubium pro articulo tertio. Quicquid creatura habet: habet a deo: ergo esse possibili competit sibi a deo: sed esse factiuum no competit deo ab alio: sed a se. Priusautem competit quod competit a sex quam quod competit ab alio: ergo prius conuenit deo esse factiuum quam creaturae es se factibile. Solutio. Quicquid habet creatura tanquam reale aliquid sibi inexistens, habet a deo tanquam a principio: sed non quicquid comperit sibi perprędicationem, habet principiatiue a deo: nisi quando illae prędicationes sunt in actu: tunc habitum sunt a deo. Item non est proprius modus loquendi esse possibile copetit creaturae: immo creaturae non existenti nihil comperit: sed haec est propria creatura est possibilis. Haec autem uera non propter aliquid inexistens creaturae non existenti: sed quia creatura non existens actu potest esse ig rerum natura, & secunda solutioem formalior. Caetera uide latius in doc.