Caput 12

"Dixitque Nathan ad David," etc. RAB. ex Euch. "Omnia tamen, quae pro peccato praedicta sunt ei, postmodum toleravit. Deus delictum delet, sed inultum non deserit. Aut enim homo in se poenitens punit, aut Deus haec cum homine vindicans percutit. Non igitur peccato parcitur, quia sine vindicta non laxatur. Sic enim David audire post confessionem meruit, "Dominus transtulit peccatum tuum,"et tamen multis post cruciatibus afflictus effugiens reatum culpae quam perpetraverat exsolvit. Sic nos salutis unda a culpa primi parentis absolvimur, sed absoluti quoque adhuc carnaliter obimus, quia delicta nostra vel per nos vel per seipsum Deus resecat etiam cum relaxat. Ab electis enim suis iniquitatum maculas studet temporali afflictione tergere, quas in eis perpetuo non vult videre."

"Misitque Joab nuntios," etc. RAB. " Haec victoria David quam Joab inchoavit, etc., usque ad et in Evangelio dicitur, "quia multi venient ab Oriente et Occidente, et recumbent cum Abraham, Isaac et Jacob in regno coelorum"."

"Urbs aquarum," etc. Propter abundantiam quae ibi erat aquae, vel, ut quidam dicunt, populorum.

"Et tulit," etc. RAB. "In Paralipomenon ita legitur: "Tulit David coronam Melchon de capite ejus, et invenit in ea auri pondo talentum, et pretiosissimas gemmas. Fecitque sibi inde diadema". Non est enim nomen proprium Melchon, sed interpretatur rex eorum. Melchon, ut volunt Haebraei, idolum est Ammonitarum, cujus diadematis aurum et gemmas David dicitur conflasse et purgasse secundum legem, et fecisse sibi diadema."