Titulus 45
Titulus 45
Caput 1
CAPVT I. 1 Canonigare quid st, & quando fiat, & de quo fiat, & a quo fieri debeat. in nu. 2. & quid consequatur ecclesia per huiusmodi canonixationem. in nu. 3. 4 Etiam fi ecclesia erraret, tame preces bonafide porreclas Deus acceptaret.
AVDIVIMVS. (Quod quis dam) venerandi sunt omnes sancti canonixati. Canoni2aret est sanctos canonice et regulariter statuere, quod aliquis sanctus honoretur pro sancto, puta solenne officium pro eo facere, sicut fit pro alijs sanctis, qui sunt eiusdem conditionis, vt si canonixetur confessor, fiat pro eo officium confessorum, & si martyvr, fiat pro eo officiummartyrum, & sic de alijs. Et fit regulariter haec canonixatio quando per probationes constat de fide, & excellentia vitae, & miraculis eius qui petitur canonizari. ar. sup. de testi. venerabili. Et oportet tantam esse excellentiam vitae, & talia esse miracula, quae sint vltra vires & potentiam naturae. Item non debet esse vnica tantum excellentia vitae, imo oportet esse multas & continuas, vt habes in Ecclesias. c. 44. vbidicitur: Laudemus viros gloriosos, & parentes nostros in generatione sua, multam gloria fecit dominus sua magnificentia in seculo. Per hoc quod dicit, Laudemus viros gloriosos, ostendit quod canoniaati erant, quia aliter nonmandaretur ecclesiae, quod eos laudaret: Per hoc quod dicit parentes nostros, ostendit quod nullus canoniandus est, nisi fidem habeat, soli enim parentes esus erant ludaei, & penes quos solos erat fides canonizandi erant. Per hoc autem quod sequitur, multam gloriam fecit dominus, supple cum eis, apparet quod non sufficit, quod in vno fuerit gloriosus, vel semel tantum, sed quod in multis & multoties: imo quod continuem eius vita fuerit gloriosa. Per hoc quod dicit, sua magnificentia. i. sua magna potentia, ostendit quod excellentia vitae & miraeula talia esse debent, quae excedant vsres & potentias naturales, non sufficiunt miracula sine vitae excellentia, cum magi Pharaonis multa fecerint, quae supra nas turam esse videntur. & in Euangelio legitur, Quia multi dicturi sunt, nonne in nomine tuo daemonia esieimus etc. & tamen dominus respondebit eis: Non noui vos, vitam tamem sine miraculis credere sufficeret, quo ad virtutem, tamen ecclesianon debet tales canonizare propter hoc, quia in secreto potuerunt laxiorem vitam ducere.
2 Solus autem Papa potest sanctos canonixare, quod ex eo apparet, quia cum con. stituatur omnibus fidelibus adorandum, & nullus omnibus praesit, nisi Papa apparet, quod solus Papa hoc potest, nec valet si dicas quod saltem cusque debet esselicitum, quond in suadioc. faciat, quia oratio tis facta debet esse communis, & ecclesia vbi debet venerari debet esse communis. Item per hoc incideremus in illam reprehensionem, qua quidam reprehensi sunt ab Apostolo, qui dicebant: Ego sum Petri, ego Pauli. Per hanc autem canonixationem consequitur, quod ecclesia solenniter dicit officium pro eo sicut pro sancto: & in letanijs in numero sanctorum licite enumeretur: vnde in supradicto cap. Ecclesiastici legitur: Sapientiam sanctorum narrent populi, & laudem eorum annunciet ecclessa. Ex prae. dictis apparet, quod pueri baptizati & incontinenti mortui non sunt canonixandi: quia nec multam glorsam fecit cum eis dominus sua magnificentia: speciale tamen est in innocentibus qui vice Christi mortui sunt. Item dicimus quod etiam si ecclesia erraret quod non est credendum: ramen preces per talem bona fide porrectas Deus acceptaret. arg. 32. dist. §. verum. 15. quaest. fin. c. fin. Item non negamus quin cuilibet liceat alicui defuncto quem credebat bonum virum porrigere preces vt pro eo inter cedat ad Deum: qusa Deus fidem eorum attendit: non tamen pro ess licet facere officium solenne, vel preces solennes.
