"Illud quoque praeter mittendam non
est" etc. Superius
determinauit magister de perfectionibus: quas filius dei
cum humana natura assumpsit. hic determinat de
defectibus cum eadem assumptis: et diuiditur in partes duas.
Primo determinat de defectibus: quos cum humana nan
assumpsit.
¶ Secundo de modo: quo eos assumpsit. Di. 16. ibi
Hic oritur quaestio
¶ Prima in duas.
¶ Primo determinat
veritatem
¶ Secundo excludit errorem. ibi "Sed quia non".
¶ Prima in duas.
¶ Primo ostendit quos defectus cum
nam assumpsit.
¶ Secundo quare eos assumpsit. ibi. "Hos
autem defectus".
¶ Prima in duas.
¶ Primo ostendit: quod
assumpsit defectus non culpabiles: sed penales.
¶ Secundo ostendit
quos de defectis penalibus non assumpsit. ibi. Tradit
auctoritas. Et hec in duas.
¶ Pitro ostendit: quos defectus
penales non assumpsit: ex parte anime.
¶ Secundo quos penales
defectus non assumpsit: ex parte corporis. ibi. Sunt plura
egritudinum.
¶ Prima in duas.
¶ Primo ostendit: quod non
assumpsit ignorantiam: et difficultatem ad benefaciendum.
¶ Secundo
ostendit: quod hec non sunt culpa: sed pena. ibi. Sed forte aliquis
tunc sequitur illa pars: que ibi incipit. Sed quia non nulli: et
diuiditur in partes duas. Primo: contra errantes opponit. Secundo
ea: que illi per se inducebant soluit. ibi Quedam tamen reperiuntur.
Et hoc in duas. Primo soluit ea: que illi per se
inducebant ad probandum filium dei non assumpsisse cum humana natura
passiones: que maxime insunt ex parte anime: eius est tristitia
et similia. Secundo soluit ea: que illi inducebant ad probandum filium
dei non assumpsisse cum humana natura passiones: que in sunt anime:
ex parte corporis: sicut est dolor sensibilis ibi. Ueruntamen
magis mouent.
¶ Prima in duas.
¶ Primo inducit auctoritates
quas illi adducebant ad sui erroris defensionem.
¶ Secundo
ponit illorum auctoritum determinationem ibi. Ne autem in sacris
litteris. Tunc sequitur illa pars: que ibi incipit. Ueruntamen
magis mouent. Et diuiditur in partes duas.
¶ Primo
obiectiones ponit
¶ Secundo soluit. ibi. Si excussa.
Irca hanc distinctionem querendum
est de quatuor principaliter
¶ Primo de defectibus in generali: quos dei
filius cum humana natura assumpsit.
¶ Secundo de
passionibus in generali: quas assumpsit.
¶ Tertio in speciali de
passionibus: ortum habentibus ex apprehensione interiori.
¶ Quarto de passionibus ortum habentibus ex apprehensio
ne sensus exteriori.
