Circa litteram

CIrca litteram. Non preueniri sntiam iudicis. huic non obstat quod dicitur. Io. 20. Quorum remiseritis peccata etc. quia sententia sacerdotis debito modo sententiantis: est sententia dei. Tales postea non puniri: hoc intelligendum est si pena se correxerit: et pena sufficiens fuerit. Leuis culpa leui supplicio compensatur.

¶ Contra. ille de quo ibi loquitur blasphemauerat: blasphemia autem non est leuis culpa sed grauissima.

¶ Respondeo: illud verbum non refertur ad illum qui blasphemauerat: sed ad illum qui in sabbato ligna collegerat: nisi extendatur nomen blasphemie ad omne factum contra legem. Et in malis forte etiam fit ita: et bene ponitur forte: quia non est verum quod in non habente charitatem dimittatur peccatum aliquod. Et si fides desinit: idest conscientia peccati: quia aliquando homo est in peccato mortali et nescit. Quia ex sonte gratie dei instillatur: quia cessare ab actu peccati: quamuis adhuc non sit contritio vera: est tamen quedam gratia gratis data. Talis hominis opus non diligeret deus ad remunerationem: supple vite eterne. Estimandum est fortasse tolerabilius ei futurum iudicium. Non quia pena peccatis suis debita diminuatur: sed quia alias demeruisset et modo non demeretur: ibi enim loquitur littera de reprobo faciente aliqua bona opera in mortali peccato. Bona in charitate facta que comitatur mortalis culpa: non quia simul fiant in charitate: et simul comitetur mortalis culpa: quia charitas et mortalis culpa simul non compatiuntur se: sed quia prius in charitate facta: postea comitatur mortalis culpa: vnde comitari videtur ibi pro sequ accipi. Penitentia vera ad baptismi puritatem conatur reducere: et bene dicit conatur: quia quamuis: per penitentiam possit homopurgari ab omni actuali peccato: non tamen potest fieri quin peccator innocentiam amiserit: ceteris autem paribus nobilius est semt imocentem fuisse quam aliquando non: et postea sic. Sciat se culpabiliter durum qui deflet damna temporis vel mortem amici: et dolorem peccati non ostendit in lachrimis. Contramulti sunt vere penitentes: qui tamen plorare non possunt. Respondeo ibi hoc aduerbium culpabiliter non dicitur ab actu culpe: sed a dispositione ad culpam.