Praeambulum

VTRVM CONCEDENDVM SJT OMNJA ESSE in Dei essentia, vel in eo per essentiam, vt omnia dicuntur esse in Dei cognitione, vel praesentia.

DISTINCTIO XXXVJ.

Expositio textus.

SOLET Hic quaeri, &e. Postquam determinauit Magister de nomine scientiae diuinae in hac parte, gratia dictorum tria dubia incidentaliter introducit.

Primum quidem, cum diCui sit, quod omnia sint in Dei cognitione, & in Dei praesentia; an scilicet concedi possit, quod sint in eius essentia

Secundo vero an etiam concedi possit, quod mala sint in Deo, sicut &. bona.

Tertium vero, gratia istorum, quomodo Deus dicatur esse in rebus. Et secundum hoc tria fa- cit. Secundum facit ibi: Post praedicta: Tortium ibi: dist. 87. Et quoniam demonstratum est. Dinit itaque primo, quod hic solet quaeri, an concedi possit, quod omnia sint in diuina essentia, nel per essentiam in Deo, cum cognitio, & praesentia Dei non sit aliud, quam eius essentia; conceditur autem, quod omnia sunt in eius praesentia, & in eius cognitione. & respondet Magister, quod illud sane conceditur, quod scilicet omnia sint in Dei praesentia: non tamen, quod in essentia, ne per hoc intelligeretur, quod omnia essent per essentiam idem, quod Deus: haec est sententia.