Lectio 91, de Caritate

Consequenter videndum est de aliis oppinionibus quarum 3a sequitur in ordine quod intensio qua?tis non fit per appositionem partis ad partem / sed per sui contrarii remotionem videlicet qu??tis contrariae per quam operatio eius magis apparet

4a oppinio quod qualitas intenditur reducere de potentia ad actum / unde ipsa est individualis intensive / sed applicationem agentis constituitur tantae potestatis et ante erat / sed tamen activior et potentior redditur nam aliquo luminis gradu producto secundum agentis applicationem ab aliquo lucido per appositionem alterius redditur maior qualitas et ista licet fundamentum bonum non habeat repro?da non est omnimode / Oportet tamen quod habeat huiusmodi qualitas aliquam virtutem influxam vel aliter ad hoc non sufficeret

5a oppinio ponit quod essentia qualitas distinguitur a suis gradibus aliquo modo et gradus distinguntur inter se natura rei vel formali cuius ymaginaria alias tacta est / nam de rippa hoc videtur ymaginari vel conformae quoniam esse aliquo modo distinguitur a vivere et hoc confert ad oppinionem declarandum nam oportet ymaginari quod sicut in trinitate est una et eadem essentia quae non est alia ita in hoc ymaginaretur / et sic fieret intensio formae non per generationem novae essentiae sed per novorum graduum successionem Et eius remotio per novorum graduum positionem / unde ista oppinio videtur cum illa de distinctione formatum coincidere sicut potest ymaginanti patere

Sed ista difficilius ponit quam sit trinitatis articulus ponenedo unam essentiam esse quae fit priores res

Et argueretur sic de aliquo gradu noviter producto / hic gradus incipit esse et hic gradus est essentia igitur haec essentia incipit esse per sillogism expositorium Item si sic tunc quaeritur a quo corrumpitur vel quis car?tur

/ tunc ergo aliquid corrumpitur vel non si non tunc ille gradus nihil est si est tunc est essentia tunc essentia corrumpitur quod videtur inconveniens

Sexta oppinio quae tenenda est in hac materia videlicet quod quod intentio formarum sive qualitatum fit per graduum sive partium additionem scilicet partium eiusdem rationis simul licet sine situ / Et hoc experientiae videtur consonare

/ Nam aqua igni apposita continuando suam actionem causaliter successive intenditur si semper applicetur ignis

/ Similiter de lucido et tamen primum non desint lucere quare etc

Sed arguitur contra nam philosopho 2o de anima dicit quod duo acciditur non possunt esse in eodem subiecto modo si sic esset ut dictum duo accidentia essent in eodem igitur

Sed ad hoc dicitur quod intentio aristotelis fuit quod non possunt simul et semel praecise et adaequate in eodem subiectum secundum sui perfectionem licet alteri alterius speciei sed non quam subiecto eiusdem speciei Unde notandum est quod res suos habet gradus quo ad eius perfectionis et hoc satis ymaginatur commentator in de substantia orbis Et scias quod sicut formae substantiali repugnat intendi / ita essentiae tali / licet inclinationem habeat ad hoc et tendentiam ratione suae perfectionis neque ne?os est in potentia ad hoc scilicet ut uniantur sive recipiantur gradus inter se / et ergo sic dicta aristotelis non repugnant dictis

2o subiectum non ordinantur ex natura sed tamen active non est capax eiusdem rationis

Item ex ordine naturae sis?nere aliquid et sic esset ottiosa quod videtur falsum quoniam deus et natura nihil faciunt frustra / Licet aliquid certa istud de distinctione formarum posset inferri praeter eo

Secuntur conclusiones textuales 43ae distinctionis qua p prima est utrum de actu interiori et exteriori sit Quid et dicitur quod non est vult quare utrum actus exterior addat ad super alium et respondetur quod non scilicet ubi cetera sunt paria tamen nihil additur et stat radix in hoc est utrum voluntas habeat suum actum et sit actuata si quod non possit exire in alium actum et hoc omnino facit nisi ob aliquis impediatur et sic actus exterior non adderet bonitatem vel malitiam

Instantia tamen ponendo quod sint duo hutes eandem voluntatem recipiendum baptismum et sacerdos uni confirmat alteri non tunc illo qui?n hab?te? maiorem habet gratiam quia sacerdotum consit sibi eam ultra primam igitur etc

Respondetur que licet maiorem gratiam recipiat hoc non est ratione sui sed potius sacramenti et dei et sic non facit contra / Sed quaeretur utrum actus malus interior et exterior debeat dici dua peccata vel unum dicitur quod duo licet poena temporalis aliter et aliter se habeat ad illos actos et hoc satis videtur iohannis in evangelio innumere Qui vidit mulierem ad cuius cupis?dem eam iam mechatus est eam mihi corde et hoc si sensus sunt omnimode deliberati ad talem actum et non sit ligatus sicut in sompnante dormiente et in tota isto consistit difficultas trium conclusionum 42ae distinctiones

postea ponit alias conclusiones de processu peccatorum et hoc tam de actibus exterioribus quam imperatis et dicit vel simile quod si sortes habeat potestatem suos actus reprimendi et non reprimat peccat obmissive secundum aliquas commissive est

verus ea dicit quod peccatum prima facie dicit commentatore et delictum obmissionem

In ultima 6o conclusione dicit quod 7 sunt peccata mortalia quae dicuntur capitalia et dicit quod cupiditas fuit fomes omnium et radix peccatorum et videtur velle quod fuit principia licet dicatur quod superbia fuit sed potest sic salvari quia licet fuerit causa tamen denominatur ab effectu scilicet ab elatione quae est spiritus superbiae quam quodam elationem luciferi habuit ad se s?r ex tollendo creatori suo assis?ri voluit / vel potest dici quod sicut finis prior est in intentione artificis ordinalis domum ita esset de capite quare non