I, P. 1, Inq. 1, Tract. 4, Q. 1, Praeambulum

Adiuvante Dei gratia, postquam inquisitum est de. unitate, veritate et bonitate, consequenter inquirendum est de potentia, scientia et voluntate divina; haec enim se habent consequenter secundum intelligentiae rationem. Primo igitur inquirendum est de potentia in hunc modum: ut primo quaeratur de intentione potentiae; secundo de conditionibus divinae potentiae, quarum una est universalitas, [alia] immensitas, alia perfectio, alia unitas et simplicitas ; consequenter inquirendum est de hoc quod [est] possibile divinae potentiae; ultimo, de derivatione potentiarum a fonte divinae potentiae. Quantum autem ad intentionem potentiae praecognoscendam, quaerendum est absolute de intentione potentiae, et in comparatione ad intentiones voluntatis et scientiae.