Titulus 4
TITULUS IV.
CAP. I
Per assassinos faciens vel tantum mandans aliquem interfici, tanquam ab omnibus diffidatus absque alicuius prolatione sententias incurrit excom¬ municationis et depositionis ab officio et beneficio. H. d. secundum Zenz.
Pro humani redemptione generis de summis coelorum ad ima mundi descendens, et mortem tandem subiens temporalem Dei Filius Iesus Christus, ne gregem sui pretio sanguinis gloriosi redemptum, adscensurus post resur¬ rectionem ad Patrem, absque pastore desereret, ipsius curam B. Petro Apostolo, ut suae stabilitate fidei ceteros in Christiana religione firmaret eorumque mentes ad salutis opera suae accenderet devotionis ardore, commisit. Unde nos, eiusdem Apostoli effecti disponente Domino, licet im¬ meriti, successores, et ipsius redemptoris locum in terris, quanquam indigne, tenentes, circa gregis eiusdem custodiam sollicitis excitati vigiliis et animarum saluti iugis attentione c cogitationis intendere submovendo noxia et agendo pro¬ futura debemus, ut, excusso a nobis negligentiae somno, nostrique cordis oculis diligentia sedula vigilantibus, animas * Deo lucrifacere sua nobis cooperante gratia valeamus. §. i. Quum igitur illi, qui sic horrenda in¬ humanitate detestandaque saevitia mortem sitiunt aliorum, ut ipsos faciant per assassinos occidi, non solum corporum, sed mortem procurent etiam animarum, nisi eos exuberans gratia divina praevenerit , ut sint armis spiritualibus prae¬ muniti, ac omnis potestas tribuatur a Domino ad iustitiam rectumque iudicium exercendum: nos, tanto periculo volentes occurrere animarum, et tam nefarias prae¬ sumptiones * ecclesiasticae animadversionis mucrone ferire, ut metus poenae meta huiusmodi praesumptionis exsistat, praesertim quum nonnulli magnates, taliter perimi formi¬ dantes, coacti fuerint securitatem ab eorundem assassino- rum domino impetrare, sicque ab eo non absque Christianae dignitatis opprobrio redimere quodammodo vitam suam: §. 2. Sacri approbatione concilii statuimus, ut, quicunque princeps, praelatus seu quaevis alia ecclesiastica saecularisve persona quempiam Christianorum per dictos * assassinos interfici fecerit vel etiam mandaverit, (quanquam mors ex hoc forsitan non sequatur,) aut eos receptaverit vel de¬ fenderit seu occultaverit, excommunicationis et depositionis a dignitate, honore, ordine, officio et beneficio incurrat sententias ipso facto, et illas * libere aliis per illos, ad quos eorum pollatio pertinet, conferantur. Sit * etiam cum suis bonis mundanis omnibus tanquam Christianae religionis aemulus a toto Christiano populo perpetuo diffidatus, et, postquam probabilibus constiterit argumentis , aliquem scelus tam exsecrabile commisisse, nullatenus alia excom¬ municationis vel depositionis seu diffidationis adversus eum sententia requiratur.
Sine poena irregularitatis possunt clerici de suis malefactoribus conqueri coram iudice saeculari, etiam de criminibus, ex quibus debetur poena sanguinis, expresse protestando, quod ad poenam sanguinis non intendunt.
Praelatis vel clericis quibuscunque, qui, de laicis suis malefactoribus querelam penes saecularem iudicem de¬ ponentes, petunt emendam sibi fieri, et provideri, ne contra eos talia de cetero praesumantur, protestando expresse,
quod ad vindictam seu poenam sanguinis non intendunt, imputari non debet, quamvis alias in tali casu de iure debeat poena sanguinis irrogari, si iudex mortem illis inferat iustitia exigente. Alioquin si praelati aut clerici propter metum huiusmodi, quia iudex ad poenam sanguinis posset procedere, de suis malefactoribus taliter conqueri non auderent: daretur plerisque materia trucidandi eosdem, et ipsorum bona libere depraedandi.
