Caput 60

CAPUT LX. In quo de observantia.

BSERVANTIA, θεργσια est virtus per quam homines veDaetate vel statu vel officio, vel donis quibus a Deo ornati sunt, nobis superiores debito honore prosequimur & colis Idque credendo eis sermonis, sedis, actionisque omnis primatu, vel gestibus idoneis pro ratione personarum, locorum & temporum vel reverenter eos alloquendo, ut David fecit erga Saulem quam: vis hostem, 1. Sam. 24.

Virtus haec exercenda: I. Quia divinitus est mandata, Rom. 12. v. 10. Honore alii aliis raeeuntes. Et cap. 13. v. 7. Reddite omnibus quod debetis, &c. cui honos debetur, honorem.

II. Quia favorem conciliat apud alios, ut ostendit exemplum Jacobi Patriarchae, qui observantia sua Esavi favorem sibi demeruit, Gen. 33

III. Quia eam suo exemplo commendant fideles, ut Abrahamus Gen. 23. v. 7.