Circa textum

DISTINCTIO XXX ET XXXI Tractatus de originali culpa, prout himanam vestiet naturam non inutilis duuisio ac presentium disinctionum aperta subdusio, n quibus, qud sit pertam originale &v quomodo sit ad posteros tral fusum perspicite declaratir.

N SVPERIORIEVS. Postquam Magister determinauit de peccatis primorum parentum, prout ipso; respicit personaliter; hic tractat di huiusmodi peccato, prout a prim homine tranfusum est in poste 1is causaliter, seu originaliter. Et diuiditur haec pars in duas partes: nan rimo Magister determinat de pernio originali, quod hominibus infunditur in sua natuitate Secundo de pecctto actuali, quod ab ipsis committitur spont anca voluntate ibi, Post praedicta de perrato. Prima in tres, quia primo determinat de origina peccati infectione. Secundo de eiusdem peccati a patente in prolem troductione. Et tertio de eius remission& ablutione. Secunda pars incipit ibi, Nunc superess nuestigare Tertia ibi. Quoniam supra dictum est. Prima nua partes sunt praesentis lectionis: quarum prima diuidi lurin duas partes: quia primo de isto peccato, quod a parente descendit in prolem Magister tractat secundum eiu tenetalem conditionem. Scundo prosequitur de eoden inta etus propriam & specialem descriptionem ibi, Numfrerest videre. Prima in tres, quia primo ostendit huiusmodi peccatum proprie non dici actuale, sed originaleSecundi recitat quorundam opinionem dicentium pec prum istud non habere rationem culpae, sed tantum moDrationem poenae. Tertio contra huiusmodi opinionen Nendit peccatum istud vere habere rationem culpae. 8. unda ibi, est illud peccatum. Tertia ibi, Sed quod origi lale peccatum, Sequitur illa pars, Nunc superest. Et diuilur in tres partes, quia primo de isto peccato tractandi ngister ostendit diffinitiue quid sit. Secundo a quo ori maliter descendit. Et tertio in contrarium obiicit. Secunnib, Hoc est originale. Tertia ibi, Ad hoc autem &c. E hae in res: nam primo contra praedicta instat. Secundo epondendo veritatem determinat. Et tertio suam deternationem confirmat. Secunda ibi, Quibus tamen respor Tertia ibi, Quod vero &c. Sequitur distinctio trigema prima in qua Magister determinat de originalis per i traductione: Et diuiditur in duas partes, quia prima inquirit trans fusionis originalis peccati modum. Secundo de causa eiusdem peccati mouet dubium ibi, Hic quaeri solet. Prima in quattuor, quia primo praemittit cuiusdam erroris recitationem Secundo submittit eiusdem erroris improbationem. Tertio concludit veram conclusionem. Et qua to apponit conclusionis firmationem. Secunda ibi, Hoc autem fides. Tertia ibi, Caro enim. Quarta ibi, ldeoque ipsum peccatum. Sequitur illa pars, Hic quaeri solet. Et diuiditur in tres partes: nam primo mouet & soluit duplicen dubitationem. Secundo praedictorum facit recapitulatio nem. Tertio obijcit contra quaedam dicta, & soluit obiectionem. Secunda ibi, lam ostensum est. Tertia ibi, Sed ad hoc opponitur. Circa has distin. quaero hanc quaest.