Circa textum

DISTINCTIO IX. Fatilis, harum distinctimum generalis ditisio, an quibus quidem determinatur de quibuisdam praedicatis ad christi dignitatem ratione, humanitatis. pertientibus

PRATEREA INVESTIGARI oPORTE T. Postquam Magister inquifiuit de quibusdam, quae ex vi vnionis videbantur conuenire diuinae naturae: hic tractat de quibusdam, quae ex supradicta vnione videntur conuenire ipsi humanae naturae. Et diuiditur in duas partet, quia primo in¬ quirit de eo, quod videtur conuenire humana naturm e co, quod unita est diuinae naturae, ac diuino supposito &¬ cundo inquirit de quibusdam, quae videntur conueni psi Christo ex eo, quod claudit humanam naturam in se ipso; distinctione 1o. Solet etiam a quibusdam inquini Prima in duas: quia primo de adoratione assumptae humanitatis monet quaestionem. Secundo subdit variam responsionem, ibi, ldeo quibusdam videtur. Et haec in duas, am primo respondet secundum quorundam opinionem uae non videtur esse tenenda. Secundo respondet secundum aliam opinionem, quae videtur esse veridica, ibi; Alij autem placet. Et haec in duas: quia primo recitat illam opinionem. Secundo pro opinione adducit probationum ibi, De hoc loant ita ait. Tunc sequitur illa pars, Soletetia quibusdam inquiri &c. quae est principium io. distinluqua Magister &c. Et diuiditur in duas partes, eo quodum lia, quae videntur Christo conuenire ratione humane ni turae, duplicia videntur esse in genere: quedam, scilices spectantia ad dignitatem, quaedam spectantia ad indignitatem. Primo igitur inquirit Magister de his; quae spectas ad dignitatem. Secundo de talibus, quae spectant adindignitatem, distinct. 11. ibi, Solet etiam quaeri. Prima pas adhuc est praesentis lectionis. Et diuiditur in tres partes, secundum quod spectantia ad dignitatem tripartita esse vid entur: quia quaedam respiciunt naturam, quaedam gritiam, & quaedam gloriam. Personam enim esse spectat ad dignitatem naturae: adoptatum esse ad dignitatem grtiae : sed praedestinatum esse respicit proprie dignitatem loriae. Primo ergo Magister inquirit de personalitatepecundo. de adoptione. Tertio de praedestinatione Secuda ibi, Si vero quaeritur. Tertia ibi, Deinde si quaeritin Prima in quattuor: quia primo arguendo ad vnam pa tem mouet quaestionem. Secundo ad motam quaestiones ssignat quorundam responsionem. Et tertio ponit prinsipalis argumenti solutionem. Et quarto contra respono ionem inducit obiectionem: Secunda ibi, Propter haed inconuenientia. Tertia ibi, lllud tamen &c. Quartam Sed adhuc aliter, & haec in duas: nam primo ponitur od iectio. Secundo obiectionis solutio ibi; Ad quod am potest. Sequitur illa pars, Si vero quaeritur: Et diuidin m tres partes: quia primo quaerit, vtrum Christus sitbo ius adoptiuus, & respondet negando ipsum esse filium adoptiuum. Secundo obijcit contrarium. Tertio solud do tollit obiectum. Secunda ibi, Sed ad hoc opponitm Tertia ibi, Ad quod dici potest. Et haec est sententiaisbis tum duarum distinctionum in generali; circa quas quod co hanc quaestionem.