Circa textum

DISTINCTIO XXVI. Preuissima huius dictinctionis diuisio, in qua de babuu spei perspicue pertractatur.

ST AVTEM SPES &c. Postquam Magister determinauit de habitu fidei, hi prosequitur de habitu spei. Et diuiditur in tres partes: nam primo Magister considerat de spe, ipsam accipiendo essentialiter, & quidditatiue. Secundo terminaliter, & obiectiue. Tertio, subiectaliter, & perfectiue. Secunda ibi, Et sicut fides &c. Tertia ibi, Poss hoc superest. Et haec in duas: nam primo inuestigat, vtrum spes subiectiue habuerit esse in Christo, & in beatis spiritibus. Secundo, vtrum spes fuerit in antiquis patribus ante Christi resurrectionem in limbo existentibus, ibi, De antiquis vero patribus. Circa hanc 2c. distinctionem quaero hanc quaestionem.