Circa textum

DISTINCTIO XIX. Lucida, & aperta diuisio buius distinctionis, in qua quidem Magister tractatum de aequalitate personarum auspicatur.

VNC POSTQVVM &c. Hucusqu Magister determinauit de diuinae essentiae vnitate, personarum trinitate, ac personalis originis distinctione & alietate, hic in ista re dist. incipit tractare de praedictarum personarum aequalitate; Et diuiditur in duas partes, quia primo oste dit diuinarum personarum aequalem maiestatem. Secundo ostendit ex praedictis oriri quandam singulatem diffi tulutem ibi, Hic oritur quaestio trahens &c. Prima in duas, quia primo ostendit personarum aequalitatem ex hoc quod habent eandem magnitudinem, & maiestatem in essendo, Secundo ex hoc, quod habent eadem virtutem, potestatem in agendo ibi, Nunc ostendemus. Prima di uditur in tres quia primo magister ostendit, in quo confilit personarum aequalitas in communi, scilicet in aeternitate, magnitudine, & potestate. Secundo probat hec trion differre re, sed sola ratione. Et tertio prosequitur per onarum aequalitatem in speciali, prout attenditur in ips nagnitudine. Secunda ibi, Cumque enumerentur ista sertia ibi. Quod autem aeternitate. Et haec diuiditur in res, quia primo ostendit diuinarum personarum magniudinis aequalitatem propter consubstantialitatis vnitatem, Secundo propter totalitatis immunitatem, Et tertio propter simplicitatis puritatem. Secunda ibi, Sed iam tune Tertia ibi, Sciendum est igitur. Prima diuiditur in dias quia primo probat intentum ex hoc, quod tres diui apersonae sunt realiter vna natura, Secundo ex hoc, quod melibet diuina persona habet esse in alia persona. Secur nibi, Et inde est, quod pater dicitur esse. Tunc sequitur illa tan Sed iam nunc; Et diuiditur in tres, quia primo ponit entatis intentae declarationem, Sccundo econtra ducit atatentem obiectionem, Tertio huius obiectionis sub di solutionem. Secunda ibi, His videntur aduersari; Tertaibi, Haec, quae hic dicuntur. Prima in tres: quia primo cundit, quod natura respectu diuinarum personarum non rbet rationem totius integralis: Secundo, quod non habet rxionem totius vniuersalis; Et tertio, quod non habet se nratione partis materialis, vel formalis. Secunda ibi, HliMiicendum est. Tertia ibi, Notandum etiam, quod essentia. sunc sequitur illa pars, Sciendum est igitur; Et diuiditur nires quia primo magister probat diuinam simplicitat. neo, quo vna persona non est minor personis pluribus. Setinda infert ex praedictis, quod Deus non debet dici triplex sed mnus. Tertio ostendit, quod modus his oppositus ininitur in rebus corporalibus. Secunda ibi, Praeterea cum ens Tertia ibi, In rebus corporeis. Hic quaero.