Circa textum

DISTINCTIO XXXII treus, ac vniuersalis diuisio huius distinctionis, in qua difficultates quaedam contingentes tirca determimata in superiori distinctione sedantur.

IC ORITVR QVAES TIO. Postquam Magister assignauit in diuinis quorundam communium appropriationes, hic circa praedicta mouet quasdam dubitationes, & d uiditur in tres partes; quia primo mouet quaestionem circa appropriatum spiritus sancti, secundo circa prropriatum filij, Tertio per modum questionis vnun nforum appropriatorum comparat alteri. Secunda ibiPreterea diligenter inuestigari. Tertia ibi, praeterea diigenter notandum. Prima in duas; nam primo mouet hant quaestionem, vtrum pater, vel filius diligat spiriti fncto, secundo ponit suam responsionem affirmatiua ertem tenendo ibi, Huic quaestioni. Tunc sequitur il apars, Praeterea diligenter inuestigari: & diuiditur in fuariuor partes, secundum quod circa appropriatum fi Da monet quaestiones, quarum prima est, an pater sit sa nens sapientia genita. Secunda, an filius sit sapiens sapientia genita, vel ingenita. Tertia, an filius sit sapiens se o. Quarta, vtrum vna tantum in diuinis sit sapientia Serunda pars incipit ibi, Post haec autem quaeri solet senia ibi. Queri autem solet. Quarta ibi, post haec auem quaeri solet vtrum. Quelibet istarum potest diuidi n duas partes, secundum quod magister primo quaestio Tm mouet, secundo ad quaestionem respondet, & parenatent. Sed illa pars, Praeterea diligenter notandum ram diniditur in duas; quia primo magister tangit qua roni illius difficultatem, secundo fatetur se non posse Tpondere propter quaestionis excessum, & sublimita. n ibi, Difficile mihi &c. Circa istam 32. distin. que to hanc quaestionem.