Articulus 15

ARTICULUS XV. An Dominus sit nomen potestatis ?

Deinde quaeritur de hoc quod dicit, quod Dominus est nomen potestatis. Et query quam potestatem — significet ?

1. Videtur plura dicere secundum Diowyatt in libro de Davinis nominibus, whi hieit sic: Dominatio non est pejorum, vtest, subjectorum excessus tantum: cet omnis et pulchrorum et bonorum pesfecta et omnimoda possessio, et vera cadere valens fortitudo ‘: ergo vuletur, quod Dominus dicat superposihone pejorum, id est, subjectorum exress, et abundantiam possessionis pulehrorum et bonorum, et fortitudinem : et hus ton fit mentio de potestate in eo quod julestas est, nisi forte secundum quod lurtitudo potestas quadam est.

2. Item, Ambrosius dicit, quod domimus dicitur a potestate regendi, et sontinendi subjectam sibi creaturam.

3. Augustinus autem dicit, quod dominus dicitur qui habet servum: et secnndum hane uliimam expositionem non vuletuc Dominus esse ab aeterno.

Solutio, Dicendum, quod in intelletu ejus quod est Dominus, quoddam est principale, et quoddam est secundum rationem intelligendi tantum consequens ad id, et quoddam sicut antecedens. Su- perpositio enim super pejora, id est, inferiora creata dicitur ab intellectu nominis principaliter: sed continentia et regimen eorum quibus superponitur, dicilur per consequens: sed ea quae sunt causa superpositionis, secundum ratio~ nem intelligendi dicuntur in nomine sicut antecedens : causa autem superpositionis est omnimoda possessio pulchrorum et bonorum incomparabiliter plus quam sit in omnibus creatis quibus superponitur. De intellectu etiam illius antecedentis est firmitas quam vocat Dionysius fortitudinem: unde alia translatio habet, firmitatem : ut scilicet, talis possessio sit per se ex natura: quia tune non valebit cadere pulchrum et bonum in ipso. Et haecquatuor tangit Dionysius in sua diffinitione. Alii autem id quod clauditur in nomine tangunt secundum partem. Et per hoc patet solutio ad totum praeter ultimum.

Et dicitur communiter ad aliud, quod dominium potest dicere habitum dominandi, vel actum: si habitum, tunc ab zterno est Dominus: si actum, tunc ex tempore est Dominus.