Articulus 16

ARTICULUS XVI. Utrum Filius mittatur in pias animas, vel tantum Spiritus sanctus : et hoc cum gratia gratum faciente, aut sine ipsa ?

Deinde quaeritur de hoc quod dicit : "Cum se in animas pias sic transfert, etc."

Piae enim anime sunt Sanctorum ani- mae : ergo videtur, quod Filius spiritualiter non mittatur nisi in Sanctos.

SED CONTRA : 1. Spiritus sanctus mittitur ad sanctificandam creaturam : et ad idem non possunt duo mitti, nisi uterque eorum secundum se sit insufficiens : ergo videtur, quod cum se transfert sapientia in animas sanctas, quod hoc sit missio Spiritus sancti et non Filii. ,

2. Item, Sanctificatio omnis est bonitatis : bonitas autem est attributum Spiritus sancti : ergo videtur, quod missio in animas sit Spiritus sancti et non Filii.

3. Item, Supra habitum est, quod missio est ad sanctificandam et revocandam creaturam rationalem, quae aberraverat : hoc autem non potest fieri nisi per gratiam gratum facientem : cum ergo in illa mittatur Spiritus sanctus, videtur quod Filius non mittatur in animas pias.

4. Item, Amicos Dei constituere proprie dilectionis est : cum ergo (ut lie habetur) amicos Dei constituat missio, videtur Spiritus sanctus mitti, qui proprie in Trinitate dilectio est.

5. St Forte dicas, quod missio Fil est in hoc quod constituit Prophetas, quod pertinet ad illuminationem intellectus : et missio Spiritus sancti est ad perfectionem affectus in constituendo amicos Dei per amorem.

Contra : I ad Corinth, xix, 4 et seq., inter dona Spiritus, in quibus proprie Spiritus manifestatur, ponitur sapientia, scientia, fides, operatio miraculorum, prophetia : ergo videtur, quod utrumque ostendat missionem Spiritus sancti, et non Fihi.

6. Si rorrE dicas, quod Filius mittitur in illuminatione intellectus sine gratia gratum faciente, sicut quidam dicunt.

ConTRA : 1. Missio non est ut adsit qui prius non affuit, cum quaelibet persona adsit ubi- que : sed ut aliter, vel ad aliud adsit, qui prius essentialiter praesentialiter et potentialiter affuit.

2, Similiter, missio non est ita ut tantum donum persone adsit, et non persona : quia sic persona ipsa falso missa diceretur : cum ergo non possit aliter vel ad aliud adesse nisi per gratiam gratum facientem, oportet quod et missio Filii et missio Spiritus sancti sint in gratia gratum faciente.

3. Praeterea, De missione Filii dicuntur hie duo, scilicet quod in animas sanctas se transfert, amicos et Prophetas constituit : et aliud quod dicit, Mitée a/- lam de ce@lis sanetis tuis, ut mecum sit ef mecum laboret, ut sciam quid acceptum sit apud te omni tempore . Neutrum autem istorum est sine gratia gratum faciente. Ergo cum de missione non possimus loqui, nisi sicut habemus traditum a Sanctis, videtur quod non debeat dici, quod mittatur Filius sine gratia gratum faciente.

4. Item, Sapient. 1, 4: In malevolam animam non introibit sapientia, nec habitabit in corpore subdito peccatis. Gum ergo sapientiam introire in mentem, sit sapientiam mitti, videtur quod non mittatur nisi piis.

5. Item, Missio sapientiae in mundum fuit in collatione maxime gratie : cum ergo una missionum respondeat alii : mittitur enim in mentem, ut gratia missionis in mundum valeat nobis: videtur quod et missio in mentem sit in collatione gratia.

Solutio. Dicendum ad primum, quod sicut ordinabantur aperte missiones Filii et Spiritus sancti, ita et ordinantur occulte : et semper ambe sunt ad eumdem finem, licet non ad eumdem actum semper. Sicut enim dicit Bernardus "Primo venit Filius, et docuit fidem : et postea venit Spiritus sanctus, et accendit ad amorem." Et ideo concedo hoc, quod secundum intentiones Sanctorum, nec Filius, nec Spiritus sanctus mittitur nisi in gratia gratum faciente : non enim Spiritus sanctus donum dicitur, quod sibi invicem Pater et Filius dant, sed quia nobis dant cum: cleo modo dicitur Fihus etiam datus, non guod tantum datum sit aliquid, quod habetur sine ipso, sed quia ipse in dato datur ~ sicut dicitur, Jacob. 1,5 3: Se guis vestram ordi gel sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non timproperat. Unde dico, quod in fine iste missiones non distinguuntur, sed in actu proximo quia Filius illuminat intellectum, et Spiritus accendit affectum. Ei per hoc patet solutio ad prunum

Ad aliud dicendum, quod finis missionis est sanctificatio, et reductio : et hoc non tantum est Spuritus sancti : quia reductio dicit ostensionem view, et quoad hoc est Vilii: et dicit adeptionem boni, et quoad hoc est Spiritus sancti Simul enim mittuntur : nec tamen alter est imperfectus, vel est superfluus : quia ita oportet propter duplicem partem anima nostre, quae est intellectus et affeclus.

Ad aliud dicendum, quod leet gratia in genere, et quoad actum qui est gratum facere, sit attributa et ostensiva Spiritus sancti, (amen haecgratia vel illa est, vel potest esse attributum Filti : et ideo cum missio sit in collatione gratia particularis ad intellectum vel affectum, dico quod tunc mittitur Filius.

Ad aliud dicendum, quod ad amicos constituere duo exiguntur, setlicet notitia amicitie et amici, et eorum per quae contrahitur et conservatur amicitia, et hoc est Filii: et aud est quod est amor amici, et fundamentum amoris, quod est honestum et pars honesti, ut dicit Philosophus, et quoad haecmittitur Spiritus sanctus.

Ad aliud dicendum, quod prophetia dicitur quadrupliciter secundum Augustinum, scilicet visione corporali, spim- tuali, intellectuali, et a dignitate vel congruitate perceplionis secretorum Det . sicut dictusest Abraham Prophete, de quo, Genes. xvit, 17 et 18, dicitur : "Num celare potero Abraham quae gesturus sum, cum futurus sil in gentum magnam", etc. ? et m Psalmo civ, 15: Nolile tangere Christos meos, et Prophetis, etc. Et quoad hoc ultimum ad prophetiam exigunlur duo, scihcet iluminatio, et gratia gratum faciens : et milla sola prophetia est completa missio, non autem in aliis tribus, nisi secundum quid: aliud enun infundere cst revelalionem, et aliud est in ipsam animam saptentiam se trans ferre : in primo enimnon mittilur sapien— ba nisi secundum quid, imsecundo autem miuttitur simpliciter.

Ad aliud dicendum, quod distributio omnium donorum spiritualium pertinet ad Spiritum sanclum secundum illam proprietatem Spintus, quod unit et vivilicat corpus myslticum : quia in ila ratione, sicut noster spiritus dividit singulis membris proportionabiba sibi, rta Spirtus sanctus uniens Ecclesiam, dividit dona prout vull : sed tamen ipsa dona per se considerata, aliquando ostendunt Filum : et in hac ratione loquitur Apostolus‘, ut patet-intuenti circumstantias Littere.

Ap aiup dicendum, quod sicut probatum est, ifa opmor lam opimionem falsam esse.