Articulus 9

ARTICULUS IX. An sola charitas dividat inter filios regni et perditionis ? et utrum wu quolibet augmento charitatis dicitur mith Spiritus sanctus ? et utrum neittatur in aliis muneribus yuam charitate ?

Deinde quaeritur de hoc quod dicit . "Solum est quod dividit inter filios regni, et filios perditionis"

Hoc enim videtur falsum : quia quaehbet virtus scparatur a vitio sibi contrario non ergo tantum charitas.

Prarerea quaeritur, Utrum Spiritum sanctum debemus dicere mitti in aliis numeribus quae dantur per ipsum, ut hic dicit ?

Videtur quod non . quia cum ills non adest per gratiain inhabitantem . missum autem mittitur ut adsit nobis, sicut et donum suum : ergo videtur, quod non cum illis mittitur Spiritus,

Irem quaeritur, Utrum in quolibet augmento charitatis mitti dicatur Spiritus sanctus ?

Videtur, quod non ad aliud adest, quam prius, sed ad majus.

Solutio. Dicendum, quod nulla virtus universaliter dividit nisi charitas : quia ipsa uno modo est forma ormnium, et ideo cum nullo vitio habetur: allie autem virtutes non excludunt nisi vitrum unum, et non omnia.

Ap scivo dicendum, quod, ut puto, non dicetur mitlt nist tn charitate simpliciter, sed secundum quid im alis, ut mittatur videhect in alus ut Spiritus est, et non ut sanctus est,

Ap aAttup dicendum, quod est augmentum sensibile per signum, et augmentum insensibile. Verbi gratia, charitas incipiens manens im stalu incipientium augetur, sed msensibiliter : sed ila quae mutat statum, ut jam sit proliciens, et fiat perfecta, in illo augmento quod est sensibile per signum, dico quod Spiritus sanctus mittitur : et hoc est quod dicit Augustinus : "Spiritus et charitas non habenti datur ut habeat, et habenti ut magis habeat :" et habebitur in Lidlera sequentis partis '. Sed non dicitur mitt ratione augmenti quod est insensibile, eo quod in mussione est cognitio per etfectum, ut supra dictum est.

G. Utrum concedendum sit, quod Spiritus sanctus augeatur in homine, vel magis vel minus habeatur vel detur?

Hic quaeritur, Si charitas Spiritus sanctus est, cum ipsa augeatur et minuatur in homine, et magis et minus per diversa tempora habeatur, utruin concedendum sit quod Spiritus sanctus augeatur” vel minuatur in homine, vel magis vel minus habeatur ? Si enim in homine augetur, et magis vel minus datur et habetur, mutabilis esse videtur : Deus autem omnino immutabilis est. Videtur ergo, quod vel Spiritus sanctus non sit charitas, vel charitas non augeatur vel minuatur in homine.

fiem, Charitas et non habenti datur ut habeat, et habenti ut plenius habeat. Si ergo Spiritus sanctus charitas est, et non habenti datur ut habeat, et habenti ut plenius habeat. Sed quomodo datur non habenti, cum ipse ut Deus sit ubique, et in omnibus creaturis totus : et quomodo plenius datur vel habetur sine sui mutatione?

H. Responsio ad primum questionem.

His itaque respondemus, dicentes quod Spiritus sanctus sive charitas penitus immutabilis est, nec in se augetur vel minuitur, nec in se recipit magis vel minus: sed in homine vel potius homini augetur et minuitur, et magis vel minus datur vel habetur, sicut Deus dicitur maenificari et exaltari in nobis, qui tamen in se nec magnificatur nec exaltatur. Unde Propheta : Accedet homo ad cor altum, et exaltabitur Deus '. ‘Super quem locum ait auctoritas: Deus non in se, sed in corde hominis grandescit. Sic ergo Spiritus sanctus homini datur, et datus amplius datur, id est, augetur, et magis et minus habetur : et tamen imrmutabilis existit.