Articulus 7

ARTICULUS VII. Utrum liberum arbitrium sit attributum angelice nature conveniens? et, An sit etiam in Angelis et hominibus per rationem unam ?

Quarto, Queritur de libero arbitrio. Hoc enim non videtur attributum naturale: quia naturalia non amittuntur: flexibilitas autem liberii arbitrii amittitur: ergo non est attributum natura, Prima patet per se. Secunpa probatur ex hoc quod confirmati sive in bono sive in malo, non possunt flecti ad opposito actus.

Sed contra : In utroque erat flexibile , | in quod voluerit: ergo secundum rationem unam.

Item, Queritur, Utrum liberum arbitrium sit in Angelis et hominibus per rationem unam ?

Videtur autem, quod non: quia dicit Damascenus, quod nostrum liberum arbitrium libere inquirit et libere consilia~ tur: hac autem non conveniunt nisi nature dubitanti et ignoranti: cum igitur intellectus Angeli deiformis sit, non videtur quod haec suo libero arbitrio conveniant.

Soiutio. Dicendum, quod liberum arbitrium convenit Angelis per naturam: sed libertas ejus non est flexibilitas in bonum et in malum: quia flexibilitas in malum, ut dicit Anselmus, nec est libertas, nec pars liberiatis: sed liberum est in faciendo quod vult, scilicet, quod non obligatur ad-actum unum, sicut naturalis virtus agens, et quod non impellitur ad necessitatem actus quin possit abstinere si vult: et haec libertas semper. remanet apud Angelum quocumque- se vertat. Quod autem non inclinatur ad malum quando confirmatur in bono, hoc non est ex coactione, sed eX, immobilitate spontanea in bono quod est confirmatio: et similiter, quod non inclinatur ad bonum post confirmationem in malo, hoc est ex spontanea pertinacia quae unde causetur, infra queretur.

Per hoc patet solutio ad primum.

Ap m quod ulterius queritur, Utrum univoce dicatur liberum arbitrium in Angelis et in nobis? Dicendum quod dici- tur per prius et posterius: quia in Angelis liberius quam in nobis est: quia rectitudinem liberantem non deserunt: sed in nobis liberius est quam in damnatis. Et de hoc etiam infra queretur in distinctione XXXV quae tota est de hoc: una tamen communi ratione potest dici de nobis et de aliis, scilicet libera facultas faciendi quod vult.