Deinde quaeritur de hoc quod dicit, ibi,
K, "Potest etiam queri ab eisdem, Cum
peccatum sit, etc."
Hic enim incidit questio, quid sit
malum ?
Kt dicit hic Magister, quod est privatio
modi, speciei, et ordinis et solvendo
objectionem dicit, quod est. privatio
active : ex hoc autem accipitur, quod
malum agit.
Contra hoc autem est, quod malum est
privatio : privatio autem nihil agit
ergo malum non agit.
Sed quia dicit Dionysius, quod malum
agit virtute boni, et pugnat bono virtute
boni, et de hoc supra habitum est
distinctione preecedenti, ideo ponemus alias
mali diffinitiones, et assignabimus penes
quid accipiantur. Ad objectum de ista
diffinitione supra est responsum.
Dicit igitar Augustinus in libro de
Libero arbitrio, quod "malum est aversio
ab incommutabili bono."
Idem, in libro de Civitate Dei, "Malum est male uti bono."
Idem, in libro LXXXITE Ouceestionum, "Malum est privatio boni."
Jdem, in libro de Natura boni, "Malum est corruptio speciei, modi, et
ordinis,"
Idem, in libro de Trinitale, "Malum
est uli fruendis, ut frui utendis."
Idem, in libro de Vera religione, "Malum est carentia bonis incommutabilibus,
quibus fruendum est." Damascenus etiam dicit, quod "malum est ex eo quod secundum naturam
est, in id quod est praeter naturam,
voluntaria conversio."
Idem, "Malum est tenebra
intelligibilis.",
Basilius autem dicit, quod "malum
est dispositio anime contrarie se habens
ad virtutem."
Queritur, Penes quid sumantur iste
mali rationes ?
Et dicendum, quod prima dicit
defeetum primi motoris ad bonum, et hic est
Deus.
Secunda autem dicit defectum forme
que est gratia, in actu conversionis ad
bonum commutabile.
Tertia vero dicit defectum finis
informantis actum,—
Quarta autem dicit privationem
consequentem in bono nature.
Quinta vero dicit perversitatem operis
comparati ad finem, et ad id quod est ad
finem.
Sexta autem dicit defectum finis qui
deberet esse intentus in omni opere.
Septima autem quae est. Damasceni,
dicit defectum motoris conjuncti, qui
movet ad bonum per naturam.
Octava autem dicit defectum luminis
regentis intellectum.
Nona quae est Basilii, loquitur de
malo prout relinquitur ex actu malo in
disponendo animam per habitum vitii.
Adhuc autem unam dat Anselmus, quae
est, "Malum est absentia boni, ubi debet
esse :" et hac tangit habitudinem
subjecti in quo potest esse malum, in eo
quod privationes querunt circa subjecta
in quibus sunt.
