Articulus 8

ARTICULUS VIII. An Christo datus sit spiritus et gratia sine mensura ?

Deinde quaeritur de hoc quod dicit, bi, D, "Ille homo cui spiritus est datus sine mensura, etc."

Videtur enim hoc falsum ; quia 1. Spiritus aut est hic creatus, aut in- creatus. Si inereatus, hoc esset parum dicere : quia omni ille datur homini, cui datur, sine mensura : quia ile non habet mensuram, Si autem loquimur de creato qui est gratia: hoc videtur faisum : essentia anima Christi finifa est : ergo non est sme mensura habitus ojus.

2. Si dicas, quod essentialiter jinitus est habitus gratia anime: Christi, sed virtute est infinitus. Contra : Virtus infinita non estin subjecto finito, si attendatur infinitas secandum vigorem virtulis, et non secundum iteralioncm actuum : quia motores sphirarum, si tamen motores habeant, sicut dicunt quidam Philosophi, etiamsi dicerentur semper posse movere, non ex hoc sequeretur, quod essent infinite virtutis ; ergo cum virlus finita sit im essentia, erit finita in potentia merendi : et ita datur ei spiritus ad mensurain et in essentia spiritus gratiae, et in vigore gratiae.

SED CONTRA : Ponatur, quod Chrisius habeat gratiam fimtam, albus Sanctus quicumque sil, habebit aliquanto minorem : et cum utraque sit finiia, essent proportionabiles : jinits enim ad finilum semper est proportio aliqua. Proliciat ergo ile Sanclus : ergo tantuin proficere potest, quod gratia sua erit sicut gratia Christi in quantiiaie, quod falsum_ est ergo gratia Christ: etiam creata est et finila, ul videtur,

Item, Anselmus probat, quod infinitum est quod Adam abstulit Deo, et non potest recompensar: aisi per infinitum bonum : sed recompensatur per meritum Christi : ergo mentum Christi est ifinitum bonum, ut videtur.

Solutio Dicendum, quod gratia Christi duplex est, scilicet creata, quae est habiius anime . et unionis, quae attingit gratiam inlinitam : quia unio fact hominem esse Deum, et posse quod Deus potest. Actus autem merili Christ: attenditur penes utramque gratiam : quia aliter non esset verum quod dicit Anselmus, quod illud non possit redimere nisi Deus, Unde dico, quod habitus anime Christi est habitus anime unile deitati, et agit in virtute ulius unionis.

Dico igitur ad primum, quod est finitus habitus in sua substantia : et tamen potest in infinitum, non ex se, sed quia est habitus potentia unite deitati. Unde non est simile ad quamlibet virtutem creatam simplicem, que non est unita : quia illa non potest in hoc quod potest Christus, propter unionem. Et per hoc patel solutio ad ultimum, quod nullus quantumcumgue proficiat, potest wquare habitum illum propter unionem,

Ad id quod ante objicitur ad hoc quod sit infinitus simpliciter, dicendum quod finitus est in essentia : tamen posse ejus non accipitur tantum. ex ipso, sed etiam ex unione potentiae im qua est : et ab illa parte attingit infinitum, et contrahit infinitum posse in actu, ut Anselmus probat.

Et per hoc patet solutio ad totum.