Articulus 10

ARTICULUS X. An corpus Domini naturam ad patiendum habuit ?

Deinde quaeritur de verbis Hilariis posilis in Letlera in ultima parte, ibi, G "Verumtamen magis movent, etc."

Videtur autem quod secundum Hilariuin corpus Domini naturam ad paticndum non habuit : quod est contra omnes alios Sanctos, ut videtur.

Sed tamen haec videtur probari sic : 1. Quidquid semper et inseparabiliter conjunctum est fortiori repellenti omne contrarium, quam sit aliquod agens contrariaim, Ulud non patitur ab aliquo conirario : corpus Christi fuit semper et inseparabiliter conjunctum divinitat: : ergo pati non potuit ab aliquo contrario. ProRATIO prime. Demus, quod frigtditas aquee sit infinita, et humiditas ejus infinita, et caliditas ignis et siccitas sint intia : sequitur, quod aqua antequam immutelur ab igne, absumetignem : erso aget tunc sinc alteratione sui a confario. Sic autem videbatur in Christi corpore propter infinitam virtutem deitatis.

2. Item, Gratia innocentiae, ut dicit isidorus, conservabat corpus Adw, quod eco ignis posset urere, vel gladius scinere, vel spina pungere : ergo cum multo magis fuit gratia im Christo per uniorem, videtur multe magis defensasse corpus Christi ab omni impugnatione.

Solutio Dicendum, quod quidam dieunt Wilariuim haec verba retractasse : et hec est meo judicio convenientior solutio. Sed quia Lbrum retractationis ejus non vidimus, ideo oportet vim facere in verbis ejus in tribus locis : in primo ubi dicit, ibi, G, § 2: "Quam ergo infirmi- tatem dominatam hujusmodit corporis credis, cupus tantam habutt natura virtutem?" Ex hoc enim accipitur, quod loquitur contra hereticos, qui dicebant Christum tantum fuisse infirme nature, et non poiuisse de se de virtute persons repulisse hujusmodi infirmitatem.

Secundo, ubi dicit, ibi, G, § 4: "Non habens naturam ad dolendum." Intelligit de natura viliata per peccatum, quae sola est exdebito ad dolendum ordinata : Christus autem non habuit ex debito delicti, sed ex voluntate assumentis.

Tertio ibi, G, § 3, ubi dicit in fine verborum suerum : "Licel forma corporis nostri esset in Damino, non famen vitioe se infirmitatis nostre erat forma in corpore, quod ex conceplu Spiritus sancir Virgo progenuit." Ex hoc etiam accipitur, quod intendit, quod non patiebatur necessitate corruptionis villi, de qua prius dictum estin preehabita questione : et sic patet qualiter de facili verba Hila~ rii verificantur.

Ad primum ergo dicendum, quod verum quidem est corpus Christi semper deitati fuisse conjunctum : sed deitas exposuit tribulationi : quia deitas agit per hbertatem voluntatis, et non per nature necessitatem : et ideo non est simile de infinita potentia aque in frigido et humido respectu ignis.

Ad aliud dicendum, quod gratia innocentre conservabat naturam antequam esset aversa : et tune non habuit se ad patiendum et moriendum nisi in potentia liberi arbitrii : postquam autem habuit moriendi et patiendi necessifatem, non erat gratiae retinere eam : et ideo licet gratia Christi major esset, tamen quia non pati et etiam mori respicit etiam statam, ideo in primo statu hoc mimor gratia potuit, quod non potuil major in secuando et tertio.