Articulus 4

ARTICULUS IV. An aliqua voluntas in Christo non habuerit effectum suum ?

Tertio quaeritur, Utrum aliqua voluntas rationis in Christo effectum non habuerit ?

Videtur, quad sic: quia supra determinatum est, quod etiam ratio, et quxecumgue pars anime, potest considerari ut natura: et sic dolet incommoda et fugit: ergo cui in Christo ratio in ila consideratione fuerit, videtur quod aliquid rationis voluntate voluerit, quod non voluit voluntate divina: ergo cum c.ivel.wuei es netitus sit hoc petere quod appeit., hou secunium illam voluntatem pela, quod tamen non est consecutus.

Sed Contra Gonivrigtas appetitus in anima non est eX hoc quod ipsi appetitus sunt naware in nobis contrarie, ut Manichei dicvbaal, qui ponebant unum creatum a priueme fucis, et alleram a principe tenebraruim : ergo relinquilur, quod ista conwarietas sit ex oppositione volitorum. Hee autem oppositio in nobis inducit pugnam carnis sive inferioris partis aniia contra superiorem, id est, contra spiritum : ergo in Christo fuit hujusmodi pugna, quod absurdum est ponere: ergo non fult in eo talis difformitas voluntatum.

SOLUTIO. Consentiendo prime objectioni, dicendum, quod nihil prohibet, quod secundum voluntatem rationis ul natura est, homo ille in quantum homo, aliquid appelierit quod non est consecutus : et ellam oravii quod non est datum, co quod non oravit ut ex deliberalione hoe volens, sed potius ut nostram infirmitaiem ostendens : sicut ipse dixit discipulis suis : Spiritus quidem promplus est, caru autem infirma

Abd ip autem quod contra objicitur, dico quod non est contrarietas pugne, nisi inter quae est resistentia pertinax, sicut est in nobis in quibus voluntas infirmitatis carnalis confortatur ex fomite, et Guandoque ex reliquiis peccatorum : in Ghristo autem non fuit talis confortael ideo voluntatis infirmitas progrcessa non est ultra naturalia, in his tantum ostendens se ad natures demonsirationem, ot non ad hoc quod pugnaret cou.ra rationem, sed potius quod sequeretur: cf hoc notiatur cum dicit: Si non fice calix traasire nist bibarm eld, fab voluntas tua. Bi haec quigem anligquorum, scilicet Antisiodoren- sis, vocat velleitatem, et non voluniatem perfectain.

Sunt autem qui aliter solvunt, dicentes quod non est contrarietas : quia contraria sunt nata fleri circa idem, et sensualitas et ratio, vel ratio naturals et ratio, non sunt circa idem ut idem. Sed hoc patet, quod nihil est: quia secundum hoc etiam in nobis numquam esset contrarietas pugne. Unde contrarietas pugne est ex contrariis volitis totam post se trahere nitentibus, quae quandoque volita (licet non sunt contraria in substantia) tamen per adjunctum sunt contraria, scilicet per rationem, ita quod unum est volitum ut honestum, alterum vero ut turpe.